हे प्रेम म्हणजे नक्की काय असत...
कुणी तरी सांगाल का हे प्रेम म्हणजे नक्की काय असत...
कशाला म्हणतात प्रेम...

कोणाचीतरी सतत आठवण येण हे प्रेम असत...
दिवसरात्र त्याचा विचार करण हे प्रेम असत..
येणार नाही माहित असुनही त्याच्या फ़ोनची वाट पाहन हे प्रेम असत...
की तो नाही म्हणुन गर्दीतही एकाकी वाटन हे प्रेम असत....

ऑरकुट वर सारख त्याच्या प्रोफाइल ला visit करण...
त्याचा no डायल करून रिंग वाजन्याआधी फोन कट करण याला प्रेम म्हणतात
मी बोलणारच नाही त्याच्याशी ठरवूनही ...
फ़ोन नाही तर नाही...पण atleast एक मिस कॉल ची अपेक्षा करण याला प्रेम म्हणतात
की त्याला गरज नाही तर मी तरी का भाव देऊ अस म्हणुनही
त्याच्या एका सॉरी ने क्षणात विरघलुन जाण याला प्रेम म्हणतात

त्याच्या एक नजरेसाठी व्याकुळ होण याला प्रेम म्हणतात...
त्याच्या मिठीसाठी आतुरण याला प्रेम म्हणतात...
त्याच्यासाठी वाटनार्या काळजिला प्रेम म्हणतात की
की त्या ख़ास मैत्रीला प्रेम म्हणतात...

त्याच्या जगात आपल स्थान नाही माहित असुनही
त्याच्या बरोबर स्वप्न रंगवन याला प्रेम म्हणतात...
स्वताच्याही नकळत त्याच्यात गुंतत जाण याला प्रेम म्हणतात की

Read More

असंही प्रेम असतं!!

असंही प्रेम असतं!!

अशाच एका संध्याकाळी,मन खुप जास्तच उदास झालं होतं....

काय करु? काहीच सुचतं नव्हतं....

उगाच मनात विचार आला, चल स्मशानात जाऊयात....

गेलो मग स्मशानात एकटाच!बसलो एका थडग्याजवळ जाऊन....

थडगे ताजे वाटत होते....मनात कुतूहल जागले॥

थडग्यावरचे नाव वाचले...' महनाज़ खान ' '१९८६-२००७'...

म्हणजे माझ्याच वयाची असेल!

कसं ग्रासलं असेल मृत्युने तिला?काय कारण असेल?

आजार? खून? का... का बाळंतपणात दगावली असेल ती?

मनात उगाच प्रश्नांचे काहूर उठले...

तेव्हढ्यात एक मुलगा त्या थडग्यावर फुले ठेवण्यासाठी आला...

मी त्याला विचारले ' तू भाऊ का तिचा?'

तो म्हणाला 'नाही, मी तो, ज्याच्यासाठी तिने आत्महत्या केली!'

मी विचारले ' आत्महत्येचं कारण?'

तो म्हणाला ' मला ब्लड कॅन्सर झालाय! २ आठवडे उरले आहेत फक्त!'

मी चकीत झालो!

विचारले ' मग तिने आत्महत्या का केली? तू जिवंत असतानाही?'

तो म्हणाला ' ती माझ्या स्वागताच्या तयारीसाठी पुढे गेली आहे!'

.......मी निशब्द....

असंही प्रेम असतं

Read More

आठवण माझी कधीतरी येईलच तुला

तु कदाचीत रडशीलही

हात तुझे जुळवुन ठेव तु.

सगळी आसवं तुझी त्यात सामावतील

जो थांबला तुझ्या हातावर,

नीट बघ त्याच्याकडे.

एकटाच राहीलेला तो थेंब मीच असेल........................!

माझ्या आठवणी एखदयाला

सांगताना तु कदाचीत हसशीलही,

जो थांबेल तुझ्या ओठावर येता-येता

नीट वापर त्याला,

अडखळलेला तो शब्द मीच असेल................!

कधी जर पाहशील पोर्णीमेच्या तु चंद्राला

त्याच्या तेजाला तु निखरत राहशील,

मध्येच गर्द काळ्या ढगांनी जर त्याला घेरलं

नीट बघ त्याच्याकडे घेरलेला तो ढग मीच असेल....................!

कधी जर सुटला बेधुंद गार वारा.

मोहक डोळे तुझे मिटुन तु घेशील.

मध्येच स्पर्शली तुला

जर उबदार प्रेमळ झुळुक.,

नीट बघ जाणवुन ती झुळुकही मीच असेल .....

Read More

रोज आठवण यावी असे काही नाही,

रोज भेट घ्यावी असेही काही नाही,

मी विसरणार नाही याला "खात्री" म्हणतात,

आणि तुला याची खात्री असेल तर

याला "मैत्री" म्हणतात........

Read More

खरतर तुझ्याशी खुप काही बोलायचे होते...

पण कस तुला सांगायच हेच मला कळत नव्हते..

प्रेम करते तुझ्यावारती राग मनु नकोस..

काही ही असो तुझ्या मनात पण तू मैत्रिणीची साथ सोडू नकोस...

जीवनात एकटे असणे हे फार अवघड असत..

जीवनात तू भेटल्या शिवाय मला ते काळलच नसत...

काय सांगू मी तुला मला काहीच कळत नाही..

प्रेम करते मी तुझ्यावरती पण तुला ते अजिबातच कळत नाही

Read More

तुझे ते हास्य जीवनी

गंध फुलाचा देऊन गेला.

फक्त तुझ्या हसण्यासाठी

लाख चुका माफ तुला.

तुझ्या एकदा येण्याने

आसमंत हा आज खुलला

फक्त तुझ्या येण्यासाठी

आसमंत हा धरणीवर झुकला.

तुझ्या नुसत्या बोलण्याने

मानाने आकांत केला

फक्त तुझे बोल ऐकण्यासाठी

चारीदिषा वादळ उठवीत गेला.

तुझ्या माझ्या भेटीसाठी

माझ्या हृदयाने हट्ट केला

फक्त तुझी एक हाक ऐकण्यासाठी

साऱ्या आयुष्याने धोका दिला......

Read More

"पुरवतो मी आज तुझा हट्ट!"
कुणी तुला चंद्र म्हणतं
कुणी तुला फुल म्हणतं
प्रत्येक जण आपापल्यापरीनं
तुझ्या सौंदर्याचं वर्णन करतं
कोणासाठी तु आहेस जलपरी
तर कोणासाठी एक स्वप्नसुंदरी
आज तुझा जुना हट्ट मी पुरा करणारं
तुझ्या सौंदर्याचं वर्णन आज मी ही करणार......
केस तुझे रेशमी इतके
रेशीमही ज्याच्या शोधात भटके...
डोळ्यात तुझ्या मी हरवलो प्रथमदर्शनी
शोधतो आहे आजही स्वतःला.....
ओठांचा तर तुझ्या काय सांगु थाट
माझ्या प्रत्येक भावनेला फुटते तिथेच,
शब्दरुपी वाट......
तेज तुझ्या चेहऱ्यावरले पाहुन
सुर्यालाही लागे स्पर्धेची चाहूल.
जाण न प्रिये तु माझी व्यथा
काय सांगू तुझ्या सौंदर्याची कथा
तेज तुझ्या चेहऱ्यावरले पाहुन
सुर्यालाही लागे स्पर्धेची चाहूल.
जाण न प्रिये तु माझी व्यथा
काय सांगू तुझ्या सौंदर्याची कथा .

Read More

मलाही पहायचय एकदा प्रेम करुन !


शेजारच्या आळीत तिच्यासाठी थांबून
स्वःताच्याच सायकलची स्वःता हवा काढून
पॅंडल हलवत मग बसायचय रेंगाळुन..
...टाकाणारे तिला आज सर्व काही सांगून


दुरुनच बघायचय तिला चाकां आडून
विचारलं की सांगायचय पंक्चर झाली म्हणून
चालायचय सोबत मग सायकल हातात धरून..
...विचारणारे तिला आता योग्य संधी बघून


शब्दांनी राहायचय जिभेवरच चिकटून
बोलताना तिच्याशी जरा जायाचय गोंधळून
बोलायच तिनेच मग माझ्याकडे हसून..
...कुणाचा रे विचार करतोयस तू अजून?


नकळत त्या शब्दाने पडायचय घसरून
पहायचय तिने मग माझ्याकडे चमकून
मी मात्र तिच्या नजरेला चुकवून..
...काय रे झाल हे माझ्यकडुन चुकून?


तेवढ्यात एका सरीने टाकायचय भिजवून
हातातली छत्री झटकन उघडून
माझ्यावर धरत तिनं म्हणायचय लाजून..
...पहायचय रे मला एकदा प्रेम करून

Read More

आयुष्य

आयुष्यात प्रेम करायचय मला..
दुर कुठेतरी समुद्र किनारी हातात हात घालून बसायचय मला,
आकाशातील तारकांकडे बघताना भविष्याचे हितगुज करायचय मला…
माझ्या मांडीवर डोके ठेऊन तिला झोपी गेलेल पहायचय मला,
तिच्या शांत चेहऱ्याकडे पहाताना स्वतःशी स्मित करायचय मला…
तिच्या सोबत थोडं दुष्टपणे वागुन तिला रागाने लालबुंद करायचय मला,
तिची आसवे पुसता पुसता पटकन मिठीत घ्यायचय मला…
आयुष्यतील माझं शिखर तिच्या सोबतीने चढायचय मला,
शिखरावर पोहोचताना माझ्या सोबतीचा आनंद तिच्या डोळ्यांतून व्यक्त झालेला अनुभवायचा मला
आयुष्यात प्रेम करायचय मला..

Read More

मैत्री

..मैत्रीच्या पलिकड़ल आणि प्रेमाच्या अलिकड़ल नात........

मिलालिस तू एक सुन्दर मैत्रिण

आनंद जाला मनाला

जसा होतो पावसाच्या भेटीत धरतीला

फरफटलेले आयुष मज़े तुज्या येण्याने सावरले

होते निवदुंड फ़क्त मनात आधी

आता फुलांचे ताटवे फुलले ...

यशामागे धावताना धरपदलो होतो

अनाथ मी जख्मी मन

दुनियेकडून तुदवलो होतो..

त्यावेळी तूच दिलास मैत्रीचा हाथ

अणि दिलीस लाखमोलाची साथ

तुज्या सहवासात वाढला आत्मविश्वास

आनंदाने घेत जगतो आहे मी आता प्रत्येक श्वास

तुज्यामुलेच मी आज पुन्हा उभा राहिलो

हिर्मुस्लेला मी पुन्हा एकदा फुल्लो

आयुष भर तू खुप केले माज्या साथी

आता मलाही करायचे तुज्यासाठी

उरलेले हे मज़े आयुष आता फ़क्त तुज्या साथी

अयुशाभर मी तुजा

दास बनुन राहिल

तुज्या एक हकेची वाट फ़क्त

हा मित्र तुज्या साथी जिव देऊन जाइल ............ ......... ....

Read More

मराठी कविता,

खर तर मला आवडल असत

माझ्या कवितेनी धारदार बनण

एखाद्या लखलखत्या तलवारीच्या पातीसारख

किम्वा निदान एक सुरी

जी कापत गेली असती वाचणार्यान्ची काळीज

निदान एक धगधगती ज्वाळा

जिने होरपळून निघली असती मन

क्रूर वास्तवाच्या धगीत

किम्वा एक आश्चर्य , एखादा दुर्गम पर्वत

एक सन्थ नदी किम्वा छेडलेला मधूर स्वर

पण

प्रत्यक्षात ती आहे

एक वेदना

जिचा आक्रोश कधी कुणाला कळलाच नाही

ती आहे षन्ढ, वास्तवाला निमुट स्वीकारून

शान्त

मन मेलेली जिन्दा लाश

किम्वा

स्वताशीच उमटलेल स्वताच्या नाकर्तेपणाच

ठसठशीत अस्तित्व

Read More

आयुष्य

"लाख क्षण अपूरे पडतात

आयुष्याला दिशा देण्यासाठी

पण, एक चुक पुश्कळ आहे

ते दिशाहीन नेण्यासाठी,,,,,,,,,,,,,,,,!

किती प्रयास घ्यावे लागतात

यशाचं शिखर चढण्यासाठी

पण, जरासा गर्व पुरा पडतो

वरुन खाली गडगडण्यासाठी,,,,,,,,,,,,!

देवालाही दोष देतो आपण

नवसाला न पावण्यासाठी

कितींदा जिगर दाखवतो आपण

इतरांच्या मदतीला धावण्यासाठी,,,,,,,,,!

किती सराव करावा लागतो

विजश्रीवर नाव कोरण्यासाठी

पण, जरासा आळस कारणीभूत ठरतो

जिंकता जिंकता हरण्यासाठी,,,,,,,!

कितीतरी उत्तरं अपुरी पडतात

आयुष्याचं गणित सुटण्यासाठी

कितीतरी अनुभवातनं जावं लागतं

आयुष्य कोडं आहे पटण्यासाठी,,,,,,,,,!

विश्वासाची ऊब द्यावी लागते

नात्याला जिवनभर तारण्यासाठी

एक अविश्वासाचा दगड सक्षम आहे

ते कायमचं उद्धवस्त करण्यासाठी."

Read More

मैत्री

एखाद्या दिवशी जर तुला रडावसं वाटलं

तर मला हाक मार

मी वचन तर देत नाही की.....

मी तुला हासवेन

पण मी तुझ्यासंगे रडू तर शकतो

एखाद्या दिवशी जर तुला पळून जावसं वाटलं

तर मला सागांयला बिलकूल घाबरू नकोस

मी वचन देत नाही की.....

मी तुला थांबवेनपण मीही तुझ्यासंगे येऊ शकतो

एखाद्या दिवशी तुला कोणाचेच एकायचे नसेल

मला बोलव आणि.....

मी वचन देतो की…..

मी शांत राहीन

पण एखाद्या दिवशी तु बोलवलेस

आणि काहीच ऊत्तर मिळाले नाही तर.....

माझ्याकडे त्वरीत ये....

कदाचीत मलाच तुझी गरज असेल..............

Read More

मृत्यू

वेडा म्हणाल मला
पण मी वेडा मुळीच नाहि
खरे सांगतो मित्रांणो
मृत्यूसारखी सुंदर गोष्ट
या जागात दुसरी कुठलीच नाही

जिवन हे पुरतेच छळते
याची जाणीव मात्र
सरणावर जळताना होते
भाई-बंधू सगे सगे-सोयरे
असतात नुसते नावापुरते
यमासारखा खरा मित्र
जिवनात शोधूनहि सापडत नाही
मृत्यूसारखी सुंदर गोष्ट
या जागात दुसरी कुठलीच नाही

पाप-पुण्याची गणना
येथे कर्म-कांडाच्या बळावर करतात
केलेली पापे धुण्यासाठी
मग श्री क्षेत्रे फ़िरतात
पृथ्वीवर जेवढे पाप
तेवढे प्रत्यक्ष नरकात सुद्धा नाही
आणी या नरकातुन सोडवणारा
मृत्यूशिवाय दुसरा कुणीच नाही
मृत्यूसारखी सुंदर गोष्ट
या जागात दुसरी कुठलीच नाही

गरिब श्रिमंत, कोण मोठा कोण छोटा
याच्या दरबारि मात्र
सर्वांना सारखीच जागा
नश्वर या जगात
अमर असा कुणीच नाही

साक्षात स्वर्ग सुद्धा पहायला
मृत्यूशिवाय पर्याय नाही
म्हणुन म्हणतो मित्रांणो
याला घाबरण्यासारख काहिच नाही
मृत्यूसारखी सुंदर गोष्ट
या जागात दुसरी कुठलीच नाही ! 

Read More

मैत्री

अशीही मैत्रिण नशिबानेच लाभावी

समोर आलॊ की थोडीशी हड्बडावी,

बोलली नाही तरी आपल्याकडे बघून गोड हसावी.

चालता चालताच पाठून तिनं हाक मारावी,

घर जवळ येताच पुढे निघून जावी.

आपण नसलॊ की थोडीशी हिरमूसावी,

दिसलो की गालवर छान खळी पडावी.

कधी हसता हसताच ती रडावी,

कधी रडता रडताच खुद्कन हसावी.

हक्काने आपल्यावर रागवावी,

मग कही न बोलताच निघून जावी.

नंतर चूक कळल्यावर नुसता मिसकॉल द्यावी,

आपण कॉल केल्यावर मात्र मुद्दाम तो कट्‌ करावी.

सकाळी भेटल्यावर हीचकीचत बोलावी,

निरागस चेहऱ्याने मग माफ़ी मागावी.

वाढदीवसाच्या पार्टीला मात्र नेहमी अबसेन्ट असावी.

ती आनंदात असली की घडघडुन बोलावी,

नाहीतर थोडीशी अबॊल रहावी.

सुखात सगळ्यांना सामिल करावी,

व्यथा फक्त माझ्याकडेच बोलावी.

बाहेरगावी कुठे गेलो तर तिची आठवण यावी,

आठवण काढताच तिला मात्र उचकी लागावी.

परत आल्यावर हसतानाही डोळ्यात पाणी भरावी,

"साधा एक फोनही केला नाही!" म्हणत रुसुन बसावी.

थोडा वेळ मग ती शांत रहावी,

पुढच्याच क्षणाला "माझ्यासाठी काय़ आणले?" म्हणुन विचारावी.

Read More

मॅगसेसे अवॉर्ड मिळवणारे महाराष्ट्रीय
- महापॉलिटिक्स रिसर्च ब्युरो

मॅगसेसे अवॉर्ड हे आशियातले नोबल प्राइज म्हटलं जातं. समाजसेवा, सरकारी नोकरी,
सामाजिक नेतृत्व, पत्रकारिता आणि कला तसेच नवं नेतृत्व या विभागांमधे हे अवॉर्ड
दिलं जातं. आजवर महाराष्ट्राला आपलं कार्यक्षेत्रं बनवलेल्या अकरा जणांना हा
पुरस्कार मिळाला आहे.

*मॅगसेसे अवॉर्ड मिळवणारे महाराष्ट्रीय*

विनोबा भावे (१९५८) – सामाजिक नेतृत्वासाठीचा पुरस्कार

सी. डी. देशमुख (१९५९) – सरकारी सेवेसाठीचा पुरस्कार

रजनीकांत आणि मॅबेल आरोळे (१९७९) - सामाजिक नेतृत्वासाठीचा पुरस्कार

आर. के. लक्ष्मण (१९८४) – पत्रकारितेसाठीचा पुरस्कार

बाबा आमटे (१९८५) – समाजसेवेसाठीचा पुरस्कार

बानू जहांगीर कोयाजी (१९९३) – समाजसेवेसाठीचा पुरस्कार

पांडुरंगशास्त्री आठवले (१९९६) - सामाजिक नेतृत्वासाठीचा पुरस्कार

जोकीम अर्पूथम (२०००) – पत्रकारिता, साहित्य आणि सृजनशील कलेसाठीचा पुरस्कार

डॉ. मंदा आणि प्रकाश आमटे (२००८) – सामाजिक नेतृत्वासाठीचा पुरस्कार
भारतरत्न मिळवणारे महाराष्ट्रीय
- महापॉलिटिक्स रिसर्च ब्युरो

भारतरत्न हा आपल्या देशातला सर्वोच्च नागरी पुरस्कार. आतापर्यंत सहा मराठी
माणसांना हा पुरस्कार मिळालाय. त्यात महाराष्ट्रात संपूर्ण कारकीर्द करणा-या
जे. आर. डी. टाटांना जोडलं तर हा आकडा सात होतो.

*भारतरत्न मिळवणारे महाराष्ट्रीय *

शिक्षणमहर्षी धोंडो केशव कर्वे १९५८

महामहोपाध्याय पां. वा. काणे १९६३

आचार्य विनोबा भावे १९८३

विश्वरत्न डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर १९९०

उद्योजक जे आर डी टाटा १९९२

गानसम्राज्ञी लता मंगेशकर २००१

पंडित भीमसेन जोशी २००८
महाराष्ट्रभूषणांची मांदियाळी
- महापॉलिटिक्स रिसर्च ब्युरो

महाराष्ट्र सरकारतर्फे देण्यात येणारा महाराष्ट्रभूषण हा राज्यातला सर्वोच्च
पुरस्कार. आतापर्यंत विविध क्षेत्रांतल्या मान्यवरांना या पुरस्काराने सन्मानित
करण्यात आलंय.

*महाराष्ट्रभूषण विजेते *

१९९६ पु. ल. देशपांडे

१९९७ लता मंगेशकर

१९९९ विजय भटकर

२००१ सचिन तेंडुलकर

२००२ भीमसेन जोशी

२००३ अभय आणि राणी बंग

२००४ बाबा आमटे

२००५ रघुनाथ माशेलकर

२००६ रतन टाटा

२००७ रामराव कृष्णराव पाटील

२००८ नाना धर्माधिकारी

२००९ सुलोचना


राजीव खेल रत्न पुरस्कारविजेते महाराष्ट्रीय
- महापॉलिटिक्स रिसर्च ब्युरो

राजीव गांधी खेल रत्न पुरस्कार हा खेळांतला सर्वात मोठा पुरस्कार आतापर्यंत
सचिन आणि अंजली वेदपाठक या दोन मराठी खेळाडूंना तो मिळालाय. पण त्यात कर्नल
मोतीवाला आणि धनराज पिल्ले या दोन मुंबईकरांनाही महाराष्ट्रीय म्हणून पकडता
येईल.

*राजीव खेल रत्न पुरस्कारविजेते महाराष्ट्रीय खेळाडू *

कर्नल होमी मोतीवाला ( यॉचिंग) १९९२-९३

सचिन तेंडुलकर (क्रिकेट) १९९७-९८

धनराज पिल्ले (हॉकी) १९९९-२०००

अंजली वेदपाठक (नेमबाजी) २००२-२००३
साहित्य अकादमी पुरस्कारविजेते मराठी साहित्यिक
- महापॉलिटिक्स रिसर्च ब्युरो

साहित्य अकादमी हा दरवर्षीचा महत्त्वाचा साहित्यविषयक पुरस्कार. मराठीतल्या
अनेक दर्जेदार साहित्यकृतींना या पुरस्काराने गौरवण्यात आलं. त्यांची ही यादी.
याशिवाय साहित्य अकादमीची फेलोशिप मिळवणा-यांची यादीही सोबत आहे.

साहित्य अकादमी पुरस्कार मिळवणारे मराठी साहित्यिक. कंसात त्याचं वर्ष आणि पुढे
त्यांच्या पुरस्कारप्राप्त पुस्तकाचं नाव लिहिलेलं आहे.

तर्कतीर्थ लक्ष्मणशास्त्री जोशी (१९५५) - वैदिक संस्कृतीचा इतिहास

बा. सी. मर्ढेकर (१९५६) - सौंदर्य आणि साहित्य

चिंतामणराव कोल्हटकर (१९५८) - बहुरूपी

ग. त्र्यं. देशपांडे (१९५९) - भारतीय साहित्य शास्त्र

वि. स. खांडेकर ( १९६०) - ययाति

द. ना. गोखले (१९६१) - डॉ. केतकर

पु. य. देशपांडे (१९६२) - अनामिकाची चिंतनिका

श्री. ना. पेंडसे (१९६३) - रथचक्र

रणजित देसाई (१९६४) - स्वामी

पु. ल. देशपांडे (१९६५) - व्यक्ती आणि वल्ली

त्र्यं. रा. शेजवलकर (१९६६) - श्री शिवछत्रपती

ना. गो. कालेलकर (१९६७) - भाषाः इतिहास आणि भूगोल

इरावती कर्वे (१९६८) - युगांत

श्री. ना. बनहट्टी ( १९६९) - नाट्याचार्य देवल

न. र. फाटक (१९७०) - आदर्श भारतसेवक

दुर्गा भागवत ( १९७१) - पैस

गोदावरी परुळेकर (१९७२)- जेव्हा माणूस जागा होतो

जी. ए. कुलकर्णी १९७३ काजळमाया

वि. वा. शिरवाडकर १९७४ नटसम्राट

रा. भा. पाटणकर १९७५ सौंदर्य मीमांसा

गो. नी. दांडेकर १९७६ स्मरणगाथा

कवी अनिल १९७७ दशपदी

आरती प्रभू १९७८ नक्षत्रांचे देणे

शरच्चंद्र मुक्तिबोध १९७९ सृष्टी, सौंदर्य आणि साहित्यमूल्य

मंगेश पाडगावकर १९८० सलाम

लक्ष्मण माने १९८१ उपरा

प्रभाकर पाध्ये १९८२ सौंदर्यानुभव

व्यंकटेश माडगूळकर १९८३ सत्तांतर

इंदिरा संत १९८४ गर्भरेशीम

विश्राम बेडेकर १९८५ एक झाड आणि दोन पक्षी

ना. घ. देशपांडे १९८६ खूणगाठी

रा. चिं. ढेरे १९८७ श्री. विठ्ठलः एक महासमन्वय

लक्ष्मण गायकवाड १९८८ उचल्या

प्रभाकर उर्ध्वरेषे १९८९ हरवलेले दिवस

आनंद यादव १९९० झोंबी

भालचंद्र नेमाडे १९९१ टीका स्वयंवर

विश्वास पाटील १९९२ झाडाझडती

विजया राजाध्यक्ष १९९३ मर्ढेकरांची कविताःस्वरूप आणि संदर्भ

दिलीप चित्रे १९९४ एकूण कविता – १

नामदेव कांबळे १९९५ राघववेळ

गंगाधर गाडगीळ १९९६ एका मुंगीचे महाभारत

म. वा. धोंड १९९७ ज्ञानेश्वरीतील लौकिक दृष्टी

सदानंद मोरे १९९८ तुकाराम दर्शन

रंगनाथ पाठारे १९९९ ताम्रपट

ना. धों. महानोर २००० पानझड

राजन गवस २००१ तणकट

महेश एलकुंचवार २००२ युगांत

त्र्यं. वि. सरदेशमुख २००३ डांगोरा एका नगरीचा

सदानंद देशमुख २००४ बारोमास

अरुण कोलटकर २००५ भिजकी वही

आशा बगे २००६ भूमी

डॉ. गो. मा. पवार २००७ म. विठ्ठल रामजी शिंदेः जीवन व कार्य

श्याम मनोहर २००८ उत्सुकतेने मी झोपलो

वसंत आबाजी डहाके २००९

याशिवाय महामहोपाध्याय पां. वा. काणे यांना १९५६ साली हिस्ट्री ऑफ धर्मशास्त्र
या इंग्रजी पुस्तकासाठीही पुरस्कार मिळाला आहे.

*साहित्य अकादमी फेलोशिप मिळालेले मराठी साहित्यिक*

१९७०- वि. स. खांडेकर
१७७१ - काका कालेलकर
१९७३ - वा. वि. मिराशी
१९७९ - आत्माराव रावजी देशपांडे
१९८९ - तर्कतीर्थ लक्ष्मणशास्त्री जोशी
१९९४ - वि. भि. कोलते
१९९७ - विंदा करंदीकर
२००० - रा. ना. दांडेकर
२००७ - रवींद्र केळेकर


ज्ञानपीठ पारितोषिक विजेते मराठी लेखक
- महापॉलिटिक्स रिसर्च ब्युरो

ज्ञानपीठ हा देशातला सर्वात मोठा साहित्य पुरस्कार आजपर्यंत अवघ्या तीन मराठी
साहित्यिकांना हा पुरस्कार मिळाला आहे. त्याविषयी थोडक्यात माहिती देणारी ही
यादी

*ज्ञानपीठ विजेते मराठी साहित्यिक*

१. *वि. स. खांडेकर*
पूर्ण नावः विष्णू सखाराम खांडेकर
वर्षः १९७४
पुरस्कारः ययाति या कादंबरीला

२. *कुसुमाग्रज*
पूर्ण नावः विष्णू वामन शिरवाडकर
वर्षः १९८७
पुरस्कारः नटसम्राट या नाटकाला

३. *विंदा करंदीकर*
पूर्ण नावः गोविंद विनायक करंदीकर
वर्षः २००३
पुरस्कारः अष्टदर्शने या काव्यसंग्रहाला

यांच्याशिवाय प्रसिद्ध मराठी आणि कोंकणी लेखक रवींद्र केळेकर यांनाही २००७
सालचं ज्ञानपीठ मिळालंय.

Read More

जसा मच्छर मारून तू शिकारी बनणार नाहीस

तसाच १०-१२ एसेमेस फॉरवर्ड केल्याने तू भिकारी बनणार नाहीस

--------- --------- ------

तू झाडावर चढू शकतोस का ?

संजीवनी आणू शकतोस का ?

छाती फाडून राम-सीता दाखवू शकतोस का?

नाही ना?

... अरे वेड्या , फक्त माकडासारखं तोंड असल्यानं कुणी हनुमान होत नाही!!!!

********* ********* ********* *****

एका झाडावर पाच पक्षी बसलेले असतात.

तिथे एक शिकारी येतो आणि गोळी झाडतो.

एका पक्ष्याला गोळी लागते. तो खाली कोसळतो.

गोळीबाराने घाबरून तीन पक्षी उडून जातात.

एक पक्षी मात्र झाडावर तसाच बसून राहतो...

... का?

..अंगात मस्ती , दुसरं काय ?

********* ********* ********* *****

जगात एकच सर्वात सुंदर मूल आहे आणि प्रत्येक आईपाशी ते असते ,

असा एक सुंदर सुविचार तुम्ही वाचला असेलच. त्याचा उत्तरार्ध माहिती आहे का ?

जगात एकच सर्वात सुंदर बायको असते आणि ती

प्रत्येक शेजाऱ्यापाशी असते !!

********* ********* ********* *****

हुशार बायको नेहमी नवऱ्याचे इतके पैसे खर्च करते की त्याला दुसऱ्या बाईचे लाड

पुरवणं अशक्य व्हावं!!!

********* ********* ********* *****

प्रश्न् : चीनची लोकसंख्या ओलांडून भारत सर्वाधिक लोकसंख्येचा देश ठरला, तर

त्याचे वर्णन फक्त दोन शब्दांत कसे कराल ?

उत्तर : चीनी कम!!!!

************ ********* ********* ********* ********* ********* *

तुफान पाऊस पडतोय...

तुला वाटत असेल

छान बाहेर पडावं

भिजून चिंब होत

पाणी उडवत

गाणं गाताना

कुणीतरी खास भेटावं...

हो ना?

अरे, हो म्हण ना, लाजायचं काय त्यात?

प्रत्येक बेडकाला असंच वाटतं पावसात!!!

********* ********* ********* *****

ट्रिंग ट्रिंग

हॅलो

हॅलो, प्रकाश आहे का?

नाही.

मग खिडकी उघडा , प्रकाश येईल.

********* ********* ********* *****

'' सर, तुम्ही मला शून्य मार्क दिलेत या पेपरात. हे मला बिलकुल मान्य नाहीये,''

ढब्बू ढगोळे तणतणत म्हणाला...

'' अरे, ढब्बू, तुलाच काय, मलाही मान्य नाहीत हे मार्क,'' खंडेराव खत्रूड सर

म्हणाले, '' पण, शून्यापेक्षा कमी मार्क देताच येत नाहीत ना रे!!!!''

********* ********* ********* *****

*पुण्याहून** **पत्र*

प्रिय बाबा, शि. सा. न. वि. वि.

मी पुण्यात होस्टेलवर सुखरूप पोहोचलो. इथे बऱ्याच गंमती पाहायला मिळत आहेत.

पुणेकरांचं जुनं वाहन म्हणजे सायकल. आपल्या गावात जसे देवाला सोडलेल्या

रेड्याला काही करत नाहीत , तसंच इथे सायकलस्वारांना कोणतेही नियम लागू नाहीत.

इथलं सध्याचं वाहन म्हणजे बाइक. त्यांना इंधनबचतीचं महत्त्व खूपच पटलं आहे.

त्यामुळे ते दुचाकीवर तीनजण बसतात.

सिग्नलपाशी लाल दिवा असला , तरी सहसा थांबत नाहीत. त्यामुळे पेट्रोल जास्त जळते

ना.

वळताना हात दाखवायचा , तर चौदा स्नायू वापरावे लागतात म्हणे! म्हणून हात

दाखवण्याचे कष्ट कुणी घेत नाही.

हात दाखवून अवलक्षण व्हायला नको म्हणून रिक्षावाले तर पायानं वळण्याचा इशारा

करतात.

इथे सहा प्रवासी बसलेल्या रिक्षांना तीन आसनी रिक्षा म्हणतात आणि दहा प्रवासी

बसलेल्या रिक्षांना सहा आसनी रिक्षा म्हणतात. आहे ना गंमत ?

अशाच काही गंमती पुढच्या पत्रात.

तुमचा लाडका.

--------- --------- ------

नकार देणे ही कला असेल.. पण, होकार देऊन काहीच न करणे , ही त्याहून मोठी कला

आहे.

Read More

मराठी कविता

प्रत्येक गोष्टीची वेळ असते

तेव्हाच ती घडायला हवी

वेळ निघून जाण्यापूर्वीच

तिची किंमत कळायला हवी......

Read More

आयुष्य

आयुष्य असच जगायचं असतं........

कुठून सुरु झालं हे माहित नसलं,

तरी कुठे थांबायचं हे माहित असतं,

आयुष्य असच जगायचं असतं.

जे घडेल ते सहन करायचं असतं,

बदलत्या जगाबरोबर बदलायचं असतं, आयुष्य असच जगायचं असतं.

कुणासाठी काहीतरी निस्वार्थपणे करायचं असतं,

स्वतःच्या सुखापेक्षा इतरांना सुखवायचं असतं,

आयुष्य असच जगायचं असतं.

दुःख आणि अश्रुंना मनात कोंडून ठेवायचं असतं,

हसता नाही आलं तरी हसवायचं असतं, आयुष्य असच जगायचं असतं.

पंखामध्ये बळ आल्यावर घरटं सोडायचं असतं,

आकाशात झेपावूनही धरतीला विसरायचं नसतं,

आयुष्य असच जगायचं असतं.

मरणानं समोर येऊन जीव जरी मागितला तरी,

मागून मागून काय मागितलस् असच

म्हणायचं असतं,

आयुष्य असच जगायचं असतं.........

Read More

एका तळ्यात होती बदके पिले सुरेख

एका तळ्यात होती बदके पिले सुरेख

होते कुरूप वेडे पिल्लू तयात एक

कोणी न तयास घेई खेळावयास संगे

सर्वांहुनी निराळे ते वेगळे तरंगे

दावूनि बोट त्याला, म्हणती हसून लोक

आहे कुरूप वेडे पिल्लू तयांत एक

पिल्लास दु:ख भारी, भोळे रडे स्वतःशी

भावंड ना विचारी, सांगेल ते कुणाशी

जे ते तयास टोची दावी उगाच धाक

होते कुरूप वेडे पिल्लू तयांत एक

एके दिनी परंतू पिल्लास त्या कळाले

भय वेड पार त्याचे वार्‍यासवे पळाले

पाण्यात पाहताना चोरूनिया क्षणैक

त्याचेच त्या कळले, तो राजहंस एक

गीत – ग. दि. माडगूळकर

Read More