आई
पहाटेचा पारिजात तशी माझी आई,
घरदार आनंदाने दरवळत राही !
ज्ञानेशाची गोड ओवी तशी माझी आई,
गोडी आईच्या पान्ह्याची अमृताला नाही !
चंदनाचा देह डोळा तेवते समई,
कष्ट करिते अपार कधी कष्टी नाही !
पाहताच आई बालपण जागे होई,
वेदमंत्राहून थोर भाबडी अंगाई !
कोटी कोटी देवाहून धोर एक आई,
म्हणून का विठ्ठलाला म्हणती विठाई !
जयचंद्र ल. गुरव
