Friday, April 10, 2026

गीत ४

कानडा राजा पंढरीचा
वेदांनाही नाही कळला अंतपार याचा

निराकार तो निर्गुण ईश्वर
कसा प्रकटला असा विटेवर
उभय ठेविले हात कटिवर, पुतळा चैतन्याचा

@eaksharman

परब्रह्म हे भक्तांसाठी
मुके ठाकले भीमेकाठी
उभा राहिला भाव सावयव,
जणू की पुंडलिकाचा

हा नाम्याची खीर चाखतो
चोखोबांची गुरे राखतो
पुरंदराचा हा परमात्मा, वाली दामाजीचा

ग. दि. माडगूळकर (गदिमा)

गीत ३

आळविते मी तुला, विठ्ठला
 देहमनाला व्यापुनि उरला तव चरणांचा लळा

रोज पहाटे नयनांपुढती 
तुझी प्रगटते श्यामल मूर्ती 
मनभावांच्या निर्मळ ज्योती घेते आरतीला

उपासनेची उटी लाविते 
शुभनामांची माळ गुंफिते
निर्मोहाचा रेखुन घेते तिलक तुझ्या भाळा

प्रेमघना रे, कधि तू येशिल? 
मम जीवन-वन फुलवुन जाशिल 
रात्रंदिन मी हा मधुमंगल ध्यास मनी धरिला

संजीवनी मराठे 

गीत २

सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी

सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी सावळ्याची जणू सावली सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी सावळ्याची जणू सावली

सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी

धूळ उडवित गाई निघाल्या धूळ उडवित गाई निघाल्या शाम रंगात वाटा बुडाल्या शाम रंगात वाटा बुडाल्या परतती त्यासवे, पाखरांचे थवे परतती त्यासवे, पाखरांचे थवे पैल घंटा घूमे राऊळी

सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी

पर्वतांची दिसे दूर रांग पर्वतांची दिसे दूर रांग काजळाची जणू दाट रेघ काजळाची जणू दाट रेघ होई डोहातले चांदणे सावळे होई डोहातले चांदणे सावळे भोवती सावळ्या चाहूली

सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी

सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी

माऊली सांज, अंधार पान्हा विश्व सारे जणू होय कान्हा माऊली सांज, अंधार पान्हा विश्व सारे जणू होय कान्हा मंद वाऱ्यावरी वाहते बासरी मंद वाऱ्यावरी वाहते बासरी अमृताच्या जणू ओंजळी सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी सावळ्याची जणू सावली

सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी

गीत : सांज ये गोकुळी गीतकारः सुधीर मोघे

गीत १

असे दूर जाणे ,
तुझे सोसवेना 
मला एकट्याला ,
जिणे कंठवेना ...

जिथे जाय दृष्टी 
तिथे तू दिसावे 
तुझ्यापास मी अन् 
मला मी दिसेना ......
जरी दृष्टीने मी
 पितो पावसाळा 
तरी आत सारा
 उन्हाळा उन्हाळा 
थिजे सर्व संवेदनांचा हिवाळा
ऋतूंचे असे वागणे साहवेना !!१!!

असे एवढे दूर जाताही येते ?
असे एवढे शुष्क होताही येते ?
असे पार सारे 
विसरताही येते ?
तुला जे जमे ते
 मला का जमेना ? !!२!!

कवी - संदीप खरे
संगीत - सलील कुलकर्णी 
गायक - शुभंकर कुलकर्णी

hindi post 10

मुमकिन है सफ़र हो आसाँ 
अब साथ भी चल कर देखें
 कुछ तुम भी बदल कर देखो
 कुछ हम भी बदल कर देखें

निदा फ़ाज़ली

काव्यधारा

@eaksharman

hindi post 9

संत दूसरों को दुःख से बचाने के लिए
कष्ट सहते रहते हैं, 
दुष्ट लोग दूसरों को दुःख में डालने के लिए।

महर्षि वाल्मीकि

#eaksharman

hindi post 7

लोग क्या कहेंगे

पहले दिन हसेंगे, दूसरे दिन मजाक उड़ाएंगे, और तीसरे दिन भूल जाएंगे, इसलिए लोगो की परवाह मत करो, करो वो जो उचित हो, जो तुम चाहते हो, जिसमें तुम खुश हो, याद रखना जिंदगी तुम्हारी है, लोगो की नहीं...

अनामिक

#eaksharman

हिंदी काव्य २

पिता

कभी अभिमान तो कभी स्वाभिमान हैं पिता
कभी धरती तो कभी आसमान हैं पिता

जन्म दिया हैं अगर माँ ने
जानेगा जिससे जग वो पहचान हैं पिता

कभी कंधे पे बिठा के मेला दिखाता हैं पिता
कभी बनके घोड़ा घूमाता हैं पिता

माँ अगर पैरों पर चलना सिखाती हैं 
पैरों पर खड़ा होना सिखाता हैं पिता...

अनामिक

हिंदी काव्य १

धूप में निकलो घटाओं में नहा कर देखो
ज़िंदगी क्या है किताबों को हटा कर देखो

सिर्फ़ आँखों से ही दुनिया नहीं देखी जाती
दिल की धड़कन को भी बीनाई बना कर देखो

पत्थरों में भी ज़बाँ होती है दिल होते हैं
अपने घर के दर-ओ-दीवार सजा कर देखो

वो सितारा है चमकने दो यूँही आँखों में
क्या ज़रूरी है उसे जिस्म बना कर देखो

फ़ासला नज़रों का धोका भी तो हो सकता है
वो मिले या न मिले हाथ बढ़ा कर देखो
               
                Nida Fazli
                

काव्य ९

येहेरीत दोन मोटा 
दोन्हीमधी पाणी एक 
आडोयाले कना, चाक 
दोन्ही मध्ये गती एक 

दोन्ही नाडा समदुर 
 दोन्हीमधी झीज एक
दोन्ही बैलांचं ओढणं 
दोन्हीमधी ओढ एक

उतरणी चढणीचे 
नाव दोन धाव एक 
मोट हाकलतो एक 
जीव पोसतो कितीक 

बहिणाई चौधरी

काव्य ८

मरगळलेले शब्द नसावे 
सळसळणारे गीत असो 
नफ़ा फ़ायदा सोडून देऊन 
कळवळणारी प्रीत असो

विलक्षणावर प्रेम असावे 
ऐरे गैरे साथ नसो 
जिवंत उत्साहात मरावे 
कोमेजून शंभरी नको

सदा सजन आकाश दिसावे 
पंखावर काजळी नको 
भुषण येवो दूषण येवो 
मार्गावर कुंपणे नको

जाईन आज किंवा मी उद्या 
उरेल ना काही माघारी 
पण जे जगलो क्षणभर 
त्याचा किंचित पश्चात्ताप नको

नाम

काव्य ७

किती तरी दिवसांत
नाही चांदण्यात गेलो
किती तरी दिवसांत
नाही नदीत डुंबलो

खुल्या चांदण्याची ओढ
आहे माझी ही जुनीच
आणि वाहत्या पाण्याची
शीळ ओळखीची तीच

केव्हा तरी चांदण्यात
पुन्हा जाईन निर्भय;
गांवाकाठच्या नदीत
होईन मी जलमय

आज अंतरात भीती
खुल्या चांदण्याची थोडी
आणि नदीचा प्रवाह
अंगावर काटा काढी

बरा म्हणून हा ईथे
दिवा पारवा पाऱ्याचा
बरी तोतऱ्या नळाची
शिरी धार, मुखी ऋचा

बा.सी.मर्ढेकर

काव्य ६

विझलो आज जरी मी
हा माझा अंत नाही
पेटेन उद्या नव्याने
हे सामर्थ्य नाशवंत नाही

छाटले जरी पंख माझे
पुन्हा उडेन मी
अडवू शकेल मला
अजून अशी भिंत नाही

माझी झोपडी जाळण्याचे
केलेत कैक कावे
जळेल झोपडी अशी
आग ती ज्वलंत नाही

रोखण्यास वाट माझी
वादळे होती आतूर
डोळ्यांत जरी गेली धूळ
थांबण्यास उसंत नाही

येतील वादळे
खेटेल तुफान
तरी वाट चालतो..
अडथळ्यांना भिवून अडखळणे
पावलांना पसंत नाही

सुरेश भट