काव्य ५

सुख वेचिन म्हणण्या आधी

 घन दुःखाचा गहिवरतो 

अन दुःख सावरु जाता 

कवडसा सुखाचा येतो 

या ऊन सावली संगे 

रमण्यात ही मौज म्हणूनी

मी हसून हल्ली माझ्या 

जगण्याला श्रावण म्हणतो 

"श्रावण"

गुरू ठाकूर