Friday, April 10, 2026
बालभारतीच्या कविता १
बाप
शेतामधी माझी खोप
तिला बोराटीची झाप
तिथं राबतो, कष्टतो
माझा शेतकरी बाप
लेतो अंगावर चिंध्या
खातो मिरची भाकर
काढी उसाची पाचट
जगा मिळाया साखर
काटा त्याच्याच का पायी
त्यानं काय केलं पाप ?
माझा बाप शेतकरी
उभ्या जगाचा पोशिंदा
त्याच्या भाळी लिहिलेला
रातदिस कामधंदा
कष्ट सारे त्याच्या हाती
दुसऱ्याच्या हाती माप
बाप फोडतो लाकडं
माय पेटविते चुल्हा
पिठामागल्या घामाची
काय चव सांगू तुला
आम्ही कष्टाचंच खातो
जग करी हापाहाप !
कवी : इंद्रजीत भालेराव
शेतामधी माझी खोप
तिला बोराटीची झाप
तिथं राबतो, कष्टतो
माझा शेतकरी बाप
लेतो अंगावर चिंध्या
खातो मिरची भाकर
काढी उसाची पाचट
जगा मिळाया साखर
काटा त्याच्याच का पायी
त्यानं काय केलं पाप ?
माझा बाप शेतकरी
उभ्या जगाचा पोशिंदा
त्याच्या भाळी लिहिलेला
रातदिस कामधंदा
कष्ट सारे त्याच्या हाती
दुसऱ्याच्या हाती माप
बाप फोडतो लाकडं
माय पेटविते चुल्हा
पिठामागल्या घामाची
काय चव सांगू तुला
आम्ही कष्टाचंच खातो
जग करी हापाहाप !
कवी : इंद्रजीत भालेराव
गीत ७
ऐ सनम आँखों को मेरी खूबसूरत साज दे
येऊनी स्वप्नात माझ्या एकदा आवाज दे
आहटों से दिल की बेचैनी मेरे बढ़ने लगी
ऐक आभास मला थोडा तरी अंदाज दे
येऊनी स्वप्नात माझ्या एकदा आवाज दे
ये खुदा मैं चाहता हूँ हर कोई चाहे मुझे
गंध दे मजला फुलांचा, हसने निर्व्याज दे
येऊनी स्वप्नात माझ्या एकदा आवाज दे
लज्जत-ए-गम के सिवा,
तूने मुझे सब कुछ दिया
वेदनेने बहरलेली एक सुंदर सांज दे
येऊनी स्वप्नात माझ्या एकदा आवाज दे
ऐ सनम आँखों को मेरी खूबसूरत साज दे
इलाही जामदार
येऊनी स्वप्नात माझ्या एकदा आवाज दे
आहटों से दिल की बेचैनी मेरे बढ़ने लगी
ऐक आभास मला थोडा तरी अंदाज दे
येऊनी स्वप्नात माझ्या एकदा आवाज दे
ये खुदा मैं चाहता हूँ हर कोई चाहे मुझे
गंध दे मजला फुलांचा, हसने निर्व्याज दे
येऊनी स्वप्नात माझ्या एकदा आवाज दे
लज्जत-ए-गम के सिवा,
तूने मुझे सब कुछ दिया
वेदनेने बहरलेली एक सुंदर सांज दे
येऊनी स्वप्नात माझ्या एकदा आवाज दे
ऐ सनम आँखों को मेरी खूबसूरत साज दे
इलाही जामदार
जीवन त्यांना कळले हो गीत ६
जीवन त्यांना कळले हो
मीपण ज्यांचे पक्व फळापरी
सहजपणाने गळले हो
जीवन त्यांना कळले हो
जळापरी मन निर्मळ ज्यांचे,
गेले तेथे मिळले हो
चराचरांचे होउनि जीवन
स्नेहासम पाजळले हो
जीवन त्यांना कळले हो
सिंधूसम हृदयांत जयांच्या
रस सगळे आकळले हो
आपत्काली अन् दीनांवर
घन होऊनि जे वळले हो
जीवन त्यांना कळले हो
दूरित जयांच्या दर्शनमात्रे
मोहित होऊन जळले हो
पुण्य जयांच्या उजवाडाने
फुलले अन् परिमळले हो
जीवन त्यांना कळले हो
आत्मदळाने नक्षत्रांचे वैभव
ज्यांनी तुळिले हो
सायासाविण ब्रह्म सनातन
उरींच ज्यां आढळले हो
जीवन त्यांना कळले हो
बा. भ. बोरकर
मीपण ज्यांचे पक्व फळापरी
सहजपणाने गळले हो
जीवन त्यांना कळले हो
जळापरी मन निर्मळ ज्यांचे,
गेले तेथे मिळले हो
चराचरांचे होउनि जीवन
स्नेहासम पाजळले हो
जीवन त्यांना कळले हो
सिंधूसम हृदयांत जयांच्या
रस सगळे आकळले हो
आपत्काली अन् दीनांवर
घन होऊनि जे वळले हो
जीवन त्यांना कळले हो
दूरित जयांच्या दर्शनमात्रे
मोहित होऊन जळले हो
पुण्य जयांच्या उजवाडाने
फुलले अन् परिमळले हो
जीवन त्यांना कळले हो
आत्मदळाने नक्षत्रांचे वैभव
ज्यांनी तुळिले हो
सायासाविण ब्रह्म सनातन
उरींच ज्यां आढळले हो
जीवन त्यांना कळले हो
बा. भ. बोरकर
गीत ५
कानडा राजा पंढरीचा
वेदांनाही नाही कळला अंतपार याचा
निराकार तो निर्गुण ईश्वर
कसा प्रकटला असा विटेवर
उभय ठेविले हात कटिवर, पुतळा चैतन्याचा
@eaksharman
परब्रह्म हे भक्तांसाठी
मुके ठाकले भीमेकाठी
उभा राहिला भाव सावयव,
जणू की पुंडलिकाचा
हा नाम्याची खीर चाखतो
चोखोबांची गुरे राखतो
पुरंदराचा हा परमात्मा, वाली दामाजीचा
ग. दि. माडगूळकर (गदिमा)
वेदांनाही नाही कळला अंतपार याचा
निराकार तो निर्गुण ईश्वर
कसा प्रकटला असा विटेवर
उभय ठेविले हात कटिवर, पुतळा चैतन्याचा
@eaksharman
परब्रह्म हे भक्तांसाठी
मुके ठाकले भीमेकाठी
उभा राहिला भाव सावयव,
जणू की पुंडलिकाचा
हा नाम्याची खीर चाखतो
चोखोबांची गुरे राखतो
पुरंदराचा हा परमात्मा, वाली दामाजीचा
ग. दि. माडगूळकर (गदिमा)
गीत ४
कानडा राजा पंढरीचा
वेदांनाही नाही कळला अंतपार याचा
निराकार तो निर्गुण ईश्वर
कसा प्रकटला असा विटेवर
उभय ठेविले हात कटिवर, पुतळा चैतन्याचा
@eaksharman
परब्रह्म हे भक्तांसाठी
मुके ठाकले भीमेकाठी
उभा राहिला भाव सावयव,
जणू की पुंडलिकाचा
हा नाम्याची खीर चाखतो
चोखोबांची गुरे राखतो
पुरंदराचा हा परमात्मा, वाली दामाजीचा
ग. दि. माडगूळकर (गदिमा)
वेदांनाही नाही कळला अंतपार याचा
निराकार तो निर्गुण ईश्वर
कसा प्रकटला असा विटेवर
उभय ठेविले हात कटिवर, पुतळा चैतन्याचा
@eaksharman
परब्रह्म हे भक्तांसाठी
मुके ठाकले भीमेकाठी
उभा राहिला भाव सावयव,
जणू की पुंडलिकाचा
हा नाम्याची खीर चाखतो
चोखोबांची गुरे राखतो
पुरंदराचा हा परमात्मा, वाली दामाजीचा
ग. दि. माडगूळकर (गदिमा)
गीत ३
आळविते मी तुला, विठ्ठला
देहमनाला व्यापुनि उरला तव चरणांचा लळा
रोज पहाटे नयनांपुढती
तुझी प्रगटते श्यामल मूर्ती
मनभावांच्या निर्मळ ज्योती घेते आरतीला
उपासनेची उटी लाविते
शुभनामांची माळ गुंफिते
निर्मोहाचा रेखुन घेते तिलक तुझ्या भाळा
प्रेमघना रे, कधि तू येशिल?
मम जीवन-वन फुलवुन जाशिल
रात्रंदिन मी हा मधुमंगल ध्यास मनी धरिला
संजीवनी मराठे
गीत २
सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी
सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी सावळ्याची जणू सावली सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी सावळ्याची जणू सावली
सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी
धूळ उडवित गाई निघाल्या धूळ उडवित गाई निघाल्या शाम रंगात वाटा बुडाल्या शाम रंगात वाटा बुडाल्या परतती त्यासवे, पाखरांचे थवे परतती त्यासवे, पाखरांचे थवे पैल घंटा घूमे राऊळी
सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी
पर्वतांची दिसे दूर रांग पर्वतांची दिसे दूर रांग काजळाची जणू दाट रेघ काजळाची जणू दाट रेघ होई डोहातले चांदणे सावळे होई डोहातले चांदणे सावळे भोवती सावळ्या चाहूली
सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी
सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी
माऊली सांज, अंधार पान्हा विश्व सारे जणू होय कान्हा माऊली सांज, अंधार पान्हा विश्व सारे जणू होय कान्हा मंद वाऱ्यावरी वाहते बासरी मंद वाऱ्यावरी वाहते बासरी अमृताच्या जणू ओंजळी सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी सावळ्याची जणू सावली
सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी
गीत : सांज ये गोकुळी गीतकारः सुधीर मोघे
गीत १
असे दूर जाणे ,
तुझे सोसवेना
मला एकट्याला ,
जिणे कंठवेना ...
जिथे जाय दृष्टी
तिथे तू दिसावे
तुझ्यापास मी अन्
मला मी दिसेना ......
जरी दृष्टीने मी
पितो पावसाळा
तरी आत सारा
उन्हाळा उन्हाळा
थिजे सर्व संवेदनांचा हिवाळा
ऋतूंचे असे वागणे साहवेना !!१!!
असे एवढे दूर जाताही येते ?
असे एवढे शुष्क होताही येते ?
असे पार सारे
विसरताही येते ?
तुला जे जमे ते
मला का जमेना ? !!२!!
कवी - संदीप खरे
संगीत - सलील कुलकर्णी
गायक - शुभंकर कुलकर्णी
हिंदी काव्य २
पिता
कभी अभिमान तो कभी स्वाभिमान हैं पिता
कभी धरती तो कभी आसमान हैं पिता
जन्म दिया हैं अगर माँ ने
जानेगा जिससे जग वो पहचान हैं पिता
कभी कंधे पे बिठा के मेला दिखाता हैं पिता
कभी बनके घोड़ा घूमाता हैं पिता
माँ अगर पैरों पर चलना सिखाती हैं
पैरों पर खड़ा होना सिखाता हैं पिता...
अनामिक


