Showing posts with label आई. Show all posts
Showing posts with label आई. Show all posts

Friday, April 10, 2026

आई

आई

पहाटेचा पारिजात तशी माझी आई, 
घरदार आनंदाने दरवळत राही !

ज्ञानेशाची गोड ओवी तशी माझी आई, 
गोडी आईच्या पान्ह्याची अमृताला नाही !

चंदनाचा देह डोळा तेवते समई, 
कष्ट करिते अपार कधी कष्टी नाही !

पाहताच आई बालपण जागे होई, 
वेदमंत्राहून थोर भाबडी अंगाई !

कोटी कोटी देवाहून थोर एक आई, 
म्हणून का विठ्ठलाला म्हणती विठाई !

जयचंद्र ल. गुरव

Tuesday, March 28, 2017

आई म्हणोनी कोणी,

आई म्हणोनी कोणी,
आईस हाक मारी
ती हाक येई कानी,
मज होय शोककारी

नोहेच हाक माते,
मारी कुणी कुठारी
आई कुणा म्हणू मी?
आई घरी न दारी
चारा मुखी पिलांच्या
चिमणी हळूच देई
गोठ्यात वासरांना
ह्या चाटतात गाई
वात्सल्य हे बघुनी
व्याकूळ जीव होई
येशील तू घराला
परतून केधवा गे?
रुसणार मी न आता
जरी बोलशील रागे
आई कुणा म्हणू मी,
आई घरी न दारी
स्वामी तिन्ही जगाचा
आईविना भिकारी
_ यशवंत दिनकर पेंढरकर

Friday, March 24, 2017

आई सारखे दैवत सार्‍या जगतावर नाही

आई सारखे दैवत सार्‍या जगतावर नाही
म्हणून श्रीकाराच्या नंतर शिकणे अ, आ, ई
मुलांनो शिकणे अ, आ, ई


तीच वाढवी ती सांभाळी
ती करी सेवा तीन त्रिकाळी
देवानंतर नमवी मस्तक आईच्या पायी

कौसल्येविण राम न झाला
देवकीपोटी कृष्ण जन्मला
शिवरायाचे चरित्र घडवी माय जिजाबाई

नकोस विसरू ऋण आईचे
स्वरूप माउली पुण्याईचे
थोर पुरुष तू ठरून तियेचा होई उतराई

गीत: ग. दि. माडगूळकर

Friday, March 22, 2013

तू सावली




तू सावली माझ्या जीवनाची ..
तू श्वास माझ्या अंतरीचे ..

कधी अश्रू बनून ओघळणारी तू..
तरीही सदा जवळ वाटणारी तू ..

जीवनात रंग भरुनी जाणारी तू ..
नवी स्वप्ने दाखवणारी तू ..

काळाच्या आघातात हरवलेली तू ...
मात्र मनाच्या कुपीत सदा दडवलेली तू...
- विद्या 
*आईच्या स्मरणार्थ मी लिहिलेली कविता *

Friday, February 15, 2013

Monday, July 2, 2012

आई


आई तुझ्या कुशीत, पून्हा यावेसे वाटते
निर्दयी या जगापासुन, दुर जावेसे वाटते ॥

कोणी न येथे कुणाचा, सारीच नाती खोटी
तुझ्याशीच फक्त आता, नाते जपावेसे वाटते ॥

कोळून प्यायलो मी, सुख दुःख सारे
माते तुझ्या विरहास, न प्यावेसे वाटते ॥

कित्येक रात्री, ऐश्वर्यात लोळलो मी
अखेरच्या क्षणाला, तुझ्या कुशीत निजावेसे वाटते ॥

दगडातला तो देवही,आता नवसाविना पावेना
निस्वार्थ हृदय माऊली, तुलाच पूजावेसे वाटते ॥

असेन जर मजला, मानव जन्म कधी
आई तुझ्याच पोटी, पून्हा जन्मावेसे वाटते ॥
-अनामिक

Sunday, April 22, 2012

आई ......ती गेली तेव्हा....


आई
(आईच्या स्मरणार्थ  मी  लिहिलेली  कविता )

ती  गेली  तेव्हा दुखा:चा पाऊस कोसळत होता !!
आयुष्याच्या कटू प्रवासाची तो चाहूल देत होता !!

आता फक्त आठवणींचा वारा दुमदुमत होता मनी !!
आणि  केविलवाण्या हृदयाला जाऊन भिडत होता !!
 ओसंडून वाहणारा डोळ्यातला पाऊस सुद्धा थांबत नव्हता !!

आयुष्यातला हिरव रान कोरडं झालं होतं !!
त्या मायेच्या अस्तित्वाला परकं झालं होतं !!

आता फक्त होता तो आठवणींचा झरा !!
हुंदके देऊन रडणाऱ्या डोळ्यांना
तिच्या प्रेमाचा ओलावा !!

----------विद्या  ---------
              8/4/2012
              8:02 pm

Sunday, April 8, 2012

आई


ती गेली तेव्हा रिमझिम, पाउस निनादत होता
मेघात अडकली किरणे, हा सूर्य सोडवीत होता

ती आई होती म्हणूनी, घनव्याकूळ मी ही रडलो
त्यावेळी वारा सावध, पाचोळा उडवीत होता

अंगणात गमले मजला, संपले बालपण माझे
खिडकीवर धुरकट तेव्हा, कंदील एकटा होता
_____________

चित्रपट : निवडुंग
गीत : ग्रेस
संगीत : प. हृदयनाथ मंगेशकर
स्वर : प. हृदयनाथ मंगेशकर

(माझ्या आयुष्याच्या कटू आठवणीना उजाळा देऊन हृदयाशी भिडुन गेलेली हि कविता ........विद्या )

Tuesday, March 20, 2012

आई

आईविना असलेल्या एका मुलाने आपल्या आईस लिहिलेले पत्र:

प्रिय आईस,

पत्ता :- देवाच...े घर.

तुझा हात हवा होता सदा माझ्या उश्यावर,
थापटून मला झोपवायला, अचानक जाग आल्यावर.

मी अजून सुद्धा दचकून जागा होतो मधीच,
तुझी काळजी रात्रभर सतावत राहते उगीच.

तू का इतक्या लवकर सोडून गेलीस गाव माझं,
'आईविना पोर'असं घेतात लोक नाव माझं.

वरवरच्या पदार्थाची मला चवंच लागत नाही,
काय करू, तुझ्या दुधाविना माझी भूकच भागत नाही.

पोरकेपणाचा माझ्याभोवती का ठेऊन गेलीस जाळ,
का खरंच इतकी कच्ची होती तुझ्या माझ्यातली नाळ.

तिथं कुणी आहे का तुझ्याशी बोलायला भरपूर,
उगाच रडत राहू नकोस दाबून स्वतःचा ऊर.

बघं आता आई मी रडत नाही पडलो तरी,
मला ठाऊक आहे तू गेली आहेस देवा घरी.

भूक लागली तरी बिलकुल मी रडत नाही,
कारण मी हसल्याशिवाय तुला चैन पडत नाही.

पण रोज रात्र झाली की तुझ्या आठवणींचा थवा येतो,
अंथरुणात लपून, पुसून डोळे मी गप्प झोपी जातो.

बघं तुझं बाळ किती समजूतदार झालं आहे,
आणि वय कळण्याआधी वेडं वयात आलं आहे.

अजिबात म्हणजे अजिबात त्रास देत नाही पप्पाला,
तुझी काळजी तेवढी मात्र घ्यायला सांग देवबाप्पाला.

आणि सांग की हे शहाणं बाळही आहे जरा हट्टी,
जर का काही झालं तुला तर घेईन म्हणावं कट्टी.

मी आता थकलोय तुला ढगांमध्ये पाहून,
ये आता भेटायला नजर तिथली चुकवून.

जमलं जर का सुट्टी घ्यायला तर ये निघून अशीच,
पोट भरतं गं रोज पण मायेची भूक अजून तशीच... तुझाच लाडका. 
-अनामिक 

Monday, February 13, 2012

आईचे प्रेम

♥ आईचे प्रेम ♥

जेव्हा मी पाऊसातून घरी आलोना, ......
दादा बोलला :- अरे तुला छत्री नाही घेऊन जाता आली का ?
ताई बोलली :- आजारी पडल्यावरच मग ह्याला कळेल !!
...बाबा ओरडले :- पाऊस थांबेपर्यंत तुला थांबता नाही आले का कुठे, भिजत यायची काय गरज होती ??
पण ....... आई
आई माझे केस पुसत म्हणाली :- मूर्ख हा पाउस, माझा मुलगा घरी येई पर्यंत थांबू नाही शकला का :)

Friday, April 22, 2011

आई-अक्षरवेल


आई !!

आई  तुझ्या गर्भातच स्वर्ग आहे !! 
जरी तू असलीस दूर ..
तरी तुजी माया सदैव मी हृदयाशी बाळगुण  आहे!!!

आयुष्याच्या शेवटच्या क्षण पर्यंत आयुष्य जगायला शिकीन हेच एक वचन देते  !!!
जमलच तर तुझ्यासारखे दुसर्‍यांना चार क्षण सुखाचे देण्याचा प्रयत्न करीन!!
शेवटी आयुष्य खुप सुंदर आहे..... हसत हसत जगायचा की कण्हत कण्हत ते प्रत्येकाने ठरवायचा असत !!!

---विद्या