Showing posts with label मुलगी. Show all posts
Showing posts with label मुलगी. Show all posts

Sunday, May 5, 2013

सारे काही तेच आहे

सारे काही तेच आहे…

सारे काही तेच आहे…

तेच घर …
तेच दार...

तिच माणसं …
तिच आपुलकी...

तोच मायेने फिरवणारा हात ….
तीच सावली ….
तेच जिवलग…

तोच जिव्हाळा …
तिच नाती ….

तोच आपलेपणा …
तोच नात्यामधला ओलावा …

सारे काही तेच आहे…
फक्त बदलली आहे ती वेळ …

आज ह्या घरची मुलगी …
उद्या त्या घरची सून होणार आहे …

---विद्या
4-5-2013

Thursday, July 5, 2012

का मोगरा उशाला, तू माळतेस आता



का मोगरा उशाला, तू माळतेस आता
काळीज आठवांनी, का जाळतेस आता

मोडून स्वप्न सारी ती रात रंगलेली
त्या काजळी सुखांना का भाळतेस आता
...
गेला निघून गेला तांडा नव्या दिशेला
त्याच्या खुणा कशाला सांभाळतेस आता

काळास दोष नाही वेळाच थांबलेल्या
का जाहल्या चुकांना मग चाळतेस आता

सारे तुझेच होते झोळीत जे मिळाले
डोळ्यातले झरे का ते गाळतेस आता

आक्रोश या 'मनी'चा कोणास ना कळाला
जखमा जुन्या कशाला तू पाळतेस आता
-रजनीकांत दुसने

Monday, May 28, 2012

गोऱ्या गोऱ्या गालावरी चढली लाजेची लाली

गोऱ्या गोऱ्या
गालावरी चढली लाजेची लाली
ग पोरी नवरी आली

सनईच्या सुरामद्धे चौघडा बोलतो दारी
ग पोरी नवरी आली

सजणी मैत्रिणी
जमल्या अंगणी
चढली तोरण मांडवदारी
किंकिण कांकण
रुणझून पैजण
सजली नटली नवरी आली

गोऱ्या गोऱ्या
गालावरी चढली लाजेची लाली
ग पोरी नवरी आली
सनईच्या सुरामद्धे चौघडा बोलतो दारी
ग पोरी नवरी आली

नवऱ्यामुलाची आली
हळद हि ओली
हळद हि ओली लावा
नवरीच्या गाली
हळदीन नवरीच
अंग सारं माखवा
पिवळी करून तिला
सासरी पाठवा

सजणी मैत्रिणी
जमल्या अंगणी
चढली तोरण मांडवदारी
सासरच्या ओढीन हि हसते हळूच गाली
ग पोरी नवरी आली
सनईच्या सुरामद्धे चौघडा बोलतो दारी
ग पोरी नवरी आली

सासरी मिळूदे तुला
माहेरची माया
माहेरच्या मायेसंग
सुखाची गा छाया
भरुनिया आले डोळे
जड जीव झाला
जड जीव झाला लेक
जाय सासराला
आनंदाच्या सरी तुझ्या बरसू दे घरी दारी
ग पोरी सुखाच्या सरी
सनईच्या सुरामद्धे चौघडा बोलतो दारी
ग पोरी नवरी आली......
-गुरु ठाकुर 

Saturday, June 18, 2011

खरंच तिला इच्छामरण हवं आहे...

खरंच तिला इच्छामरण हवं आहे



काल एका गर्भातल्या नव अर्भकाने
इच्छा मरणाची व्यक्त केली होती
इच्छा मरणाची बातमी तिने
आईच्या गर्भातचं ऐकली होती

अर्भकाने बाप्पाला विनंती केली की
तिला इच्छा मरण हवे आहे
जन्मल्यावर आपटून आपटून मरण्यापेक्ष्या
आईच्या गर्भातच शांतपणे डोळे मिटायचे आहे

ती रडक्या स्वरात म्हणाली की मला बाबांची भीती वाटते
बाबांनी आईला सांगितले होते " मला मुलगाच हवा आहे !!
मुलगी झाली तर आईला आणि मला सोडणार नाही
बाळ मुलगी असेल तर हे जगंच पाहून देणार नाही "

माझ्या बाबांनी आजीने आजोबांनी
आईला मुलगाच झाला पाहिजे म्हणून खडसावले आहे
मुलगी झाली तर माझ्या आईला मात्र असंच
टोचून टोचून असह्य जगायचं आहे

"" देवा ! त्यापेक्ष्या तु मला गर्भातच इच्छामरण दे !!
तु मला तथास्तु म्हणताच माझा श्वास बंद होणार
देव ही हसत म्हणाला " बाळा मीच तुला हे विश्व दाखवणार
तर मी कसा तुला मातेच्या गर्भात मरण देणार ? "

गर्भातलं बाळ मात्र देवापुढे हट्टाला पेटलं
इच्छामरण द्यावे म्हणून गळ घालू लागलं
देवालाही त्या बाळाचं कुतूहल वाटलं
मानवाच्या अमानुष कृत्याचं आश्चर्य वाटलं

देव ऐकत नाही म्हणून बाळाने
आईलाच विनंती करण्याचे ठरविले
हळूच आईच्या स्वप्नांत जाऊन आईचे चुंबन घेतले
"आई !ई " असा गोड आवाज देत आईच्या कुशीत विसावले

"आई माझा तुला त्रास नको म्हणून मला
गर्भातच विष देशील का ?
बाळाचं हे ऐकताच आईला रडूच कोसळले
बाळा तु मला हवी आहेस म्हणत तिला हृदयाशी कवटाळले "

" पण आई माझा जन्म झाल्यास मुलगी म्हणून बाबा मला मारतील
नाही तर तुला दोष देवून तुझं जगणं कठीण करतील
मला हे जग नाही पहायचं आहे
क्रूर माणसांची तोंडं पाहण्याआधी मला गर्भातच मरायचं आहे ""

"" आई !! मला तु गर्भातच संपव
मृत जन्मलेली मुलगी पाहता बाबा ही खुश होतील
आजी आजोबा ह्यानाही नातू हवाच आहे ना
मीच गेल्यावर सर्वांचे चेहरे आनंदी होतील "

" आई खरंच मला गर्भातच इच्छामरण हवं आहे गं
तु बाबांना सांग की मी स्वप्नात येवून गेली
तुम्हा कोणालाच त्रास नं देता मी हे
सुंदर जग गर्भातूनच अनभवून देवाघरी गेली ""

!!!! खरंच तिला इच्छामरण हवं आहे !!!

Friday, February 25, 2011

स्त्री भ्रूण हत्या विरोधी लेख !!

स्त्री भ्रूण हत्या विरोधी लेख !!

आई, असं का ग केलंस?

( मनाला स्पर्शून गेलेले आईला लिहिलेले एक पत्र.. )

उरिया भाषेतील लेखक...श्रीकांत पारिजा यांनी एकदा एक हत्या झालेला स्त्री गर्भ पाहिला. त्या क्षणी त्यांचा पोटात ढवळून आलं. काय करावं ते सुचेना.
त्यानंतरचे कित्येक दिवस त्यांच्या मनातून ते दृश्य आणि त्या अकाली फेकून दिलेल्या चिमुकलीविषयीचे विचार पुसले जात नव्हते. मग त्यांनी लेखणी उचलली आणि
त्या आईलाच एक पत्र लिहिलं......उरिया भाषेत प्रसिद्ध झालेल्या त्या पत्राचा अनुवाद केला आहे कटक येथे राहणाऱ्या "राधा जोगळेकर" यांनी.
( सकाळ च्या सप्तरंग पुरवणीतून आज हे पत्र इथे पोस्ट करतांना फक्त हीच विनंती आहे कि हे पत्र कॉपी करून शक्य तितक्या लोकांपर्यंत email करून पोचवा....
हे वाचून एक जोडप्याचे जरी विचार बदलले तरी "सार्थक" झाले असे मी समजेन.....हे पत्र पोस्ट करायची हि जागा आहे का नाही मला माहित नाही...चुकल्यास क्षमा असावी.
आणि पुन्हा एकदा हे पत्र शक्य तितक्या लोकांपर्यंत पोचवा हि विनंती. )

आई, असं का ग केलंस?
का ग, तुला माझी थोडीशीही आठवण येत नाही का? तू असं का केलंस?
मी तुला पाहण्यासाठी किती आशा लावून बसले होते; पण तू मला मारूनच टाकलस.
तुला माहित आहे का आई, मी फक्त तुलाच ओळखत होते. आणखी कोणाचा स्पर्शही नव्हता झाला मला.
माझ्या आयुष्यातल्या त्या चार महिन्यात मी जे काही अनुभवलं, ते फक्त तुझ्याचमुळे ग.
आई तुला आठवत का? माझा भाऊ राजा जेव्हा रडायचा, तेव्हा तू त्याला समजवायचीस, कि रडू नकोस.
आता तुला थोड्याच दिवसात तुझ्याशी खेळायला आणखी एक भाऊ येईल.

तेव्हा मी तुझ्या पोटात खळखळून हसायचे आणि म्हणायचे, 'आई भाऊ नाही.
राजाभाईची छोटी बहिण येणार आहे.

तू राजाभाईला कुशीत घेऊन झोपी जायचीस; पण मला मात्र रात्रभर झोप यायची नाही.
भाईबरोबर दंगामस्ती करण्याची, खेळण्याची मला खूप इच्छा व्हायची. मग पोटात असूनही मी त्याला
हळूच पायाने ढकलून द्यायचे. तोही झोपेतून जागा झाल्यावर तुझ्या पोटाला हाताने ढकलत असे. मला लागायचं.
तरीही खूप आनंद व्हायचा. का माहिती आहे? कारण बहिण-भावातल्या खेळाची मजा वेगळीच असते!

कधीतरी भाईला बर नसायचं, तेव्हा तू म्हणायचीस, 'हे माँ, माझ्या मुलांना सुखी ठेव.
ते ऐकून माझ्या लहान लहान डोळ्यात पाणी दाटून येई. वाटे, माझी आई किती चांगली आहे.
मुलांवर तिची किती माया आहे. तुझ्यामुळे मला समजल, कि आणखी एक मोठी आई, "माँ" आहे,
जी माझ्या आईला शक्ती देते. सामर्थ्य देते.

माझे हे चार महिने फक्त तुझा विचार करण्यात गेले. मनात सतत एकाच विचार असायचा, तुला बघण्याचा!
एकदा तू राजाभाईला म्हणत होतीस. माझ्या बाळा तुझ्यासाठी दहा महिने मी त्रास सोसल्यावर तुझा जन्म झाला.
मोठा झालास, की आईचं नाव उज्वल कर, वगैरे वगैरे.....

त्या दिवशी मला रडूच आलं. तू राजाभाईचे लाड करत होतीस म्हणून नाही, तर माझ्या आईला बघण्यासाठी मला अजून
सहा महिने वाट पहावी लागेल म्हणून.....

मग एक दिवशी तू आणि ते पप्पा नावाचे कोणीतरी डॉक्टरांकडे जाण्यासाठी बाहेर पडलात.
रस्त्यांमध्ये असताना मला खूप जोरात धक्का बसला. आतल्या आत बराच मार बसला. मग तू पप्पांना
गाडी हळू हळू चालवायला सांगितलस. बाळाला त्रास होईल म्हणालीस. तुला माझी किती काळजी वाटते,
हे पाहून मला किती बर वाटल होत.

दवाखान्यात तू झोपलीस, तेव्हा मी तुझ्या पोटात खेळत होते. तुझ्या पोटावर काहीतरी लावून डॉक्टर जेव्हा तपासात होते,
तेव्हा मला खोडसाळपण करण्याची खूप इच्छा झाली होती. मी पोटातल्या पोटात पटापट फिरत राहिले. म्हणून डॉक्टर म्हणाले,
"मुल खूप हालचाल करत आहे, त्यामुळे काही समजत नाही."

थोड्या वेळाने ते म्हणाले, की मुलगी आहे. त्यानंतर एकदम शांतता पसरली. मग तो पप्पा नावाचा माणूस म्हणाला,........
"सर, अबोर्शन करा..."
डॉक्टर म्हणाले "उद्या सकाळी या."
मी पोटामध्ये खिदळत होते.

दुसर्या दिवशी सकाळी देवाची पूजा करताना आई तू म्हणालीस, हे माँ, मला नीटपणे जाऊन सुखरूप घरी येऊ दे."

मला वाटल, की तुझी तब्येत बिघडली असावी, मी पण पाणावलेल्या डोळ्यांनी त्या मोठ्या आईला म्हणाले,
की माझ्या आईला लवकर बर कर....

नंतर.....नंतरच तुला माहीतच आहे....

आई, का ग मारलस मला? आई, तुला बघायचं होत ग डोळेभरून.
मी तुला पाहिल्यानंतर मला मारून टाकलं असतस तरी चालल असत मला.
आई मला पुन्हा एकदा तुझ्या गर्भात जागा दे. मला हे जग बघायचं आहे. मलाही शाळेत जायचं आहे.
राजाभाईसारखा " हेप्पी बर्थ डे" करायचा आहे. हसत खिदळत तुझ्यामागे धावायचं आहे.
आई, फक्त एकदाच मला कुशीत घेऊन माझे लाड कर ना ग....आणि फक्त एकदाच माझ्या कानाशी म्हण....
'झोप ग माझ्या लाडक्या बाळा, तुझी आई आहे ना जवळ...मग कशाला घाबरतेस....'
................आई एकदाच...........फक्त एकदाच.........