Friday, March 23, 2012

गुढीपाडवा शुभेच्छापत्रे

गुढीपाडवा शुभेच्छापत्रे


चैत्राची सोनेरी पहाट
नव्या स्वप्नांची नवी वाट
नवा आरंभ, नवा विश्वास,
नव-वर्षाची हीच तर खरी सुरुवात!
गुढीपाडव्याच्या हार्दिक शुभेच्छा!



Thursday, March 22, 2012

प्रत्येक जन्मी फ़क्त तुझ्यावारच प्रेम करत रहायचे आहे

 

दबक्या पावलाने गुपचुप येउन

कानात तुझ्या सांगायचे आहे...
गुलाबाचे लाल् फ़ुल
हळुच तुझ्या केसात लावायचे आहे...

... कानात तुझ्या सांगताना
गुदगुल्या तुला करायच्या आहे...
तुझे लक्श नसताना
एकटक तुझ्याकडे पहायचे आहे....

तुझ्याकडे पाहत, हळुच हसत
तुलाही हसताना पहायचे आहे...
हसतानाचे तुझे मधुर सौन्द्र्य
डोळ्यान्च्या कोपर्यात साठवायचे आहे..

तुझे बोलने, तुझे हसणे
मनात कैद करुन ठेवायचे आहे..
प्रत्येक जन्मी फ़क्त तुझ्यावारच
प्रेम करत रहायचे आहे...

तु पुढे चालताना मागे
तुझी सावली बनुन चालायचे आहे..
क्शणोक्शणी तुझी आठवन काढत
रोज किवता िलहायची आहे.. ♥
-अनामिक

Wednesday, March 21, 2012

तुझ्यावर जिवापार प्रेम करावस वाटत

तुला चोरून बघताना
मला खुप बर वाटत
तुझ्या मागुन फिरताना
तुझ्या सोबत फिरावस वाटत

तुझ ते निरागस हास्य
निहारून पहावस वाटत
हातात हात घालून
तुझ्या सोबत चालावस वाटत

तुझ्या त्या लाजन्या कड़े
एकटक पहावस वाटत
तुझ्या समोर उभा राहून
तुझा चेहरा मनात भरावसा वाटत

मला खुप खुप खुप
तुझ्या सोबत बोलावस वाटत
तुझ्यावर जिवापार
प्रेम करावस वाटत

खरच
तुझ्यावर जिवापार
प्रेम करावस वाटत..
-अनामिक

बायकांच्या या पाच गोष्टी कधी समजत नाहीत

बायकांच्या या पाच गोष्टी कधी समजत
नाहीत …..
 * तुम्ही ना अगदी “हे” आहात ?
 ( “हे”म्हणजे काय ? )
 * तुम्ही पहिल्या सारखे
आता नाही राहिलात !!
 ... ( मग काय दुसऱ्या सारखे झालो ?)
 * मला तुमच्या कडून
हि अपेक्षा नव्हती
 ( बये मग कसली अपेक्षा होती ?)
 * खर्र सांगा … मी कशी दिसते ?
 (खर सांगून का मार खायचाय ?)
 * मी खूप स्वार्थी आहे ना ?
( हो म्हटलं तर झालच …..आपल् …)

Tuesday, March 20, 2012

आई

आईविना असलेल्या एका मुलाने आपल्या आईस लिहिलेले पत्र:

प्रिय आईस,

पत्ता :- देवाच...े घर.

तुझा हात हवा होता सदा माझ्या उश्यावर,
थापटून मला झोपवायला, अचानक जाग आल्यावर.

मी अजून सुद्धा दचकून जागा होतो मधीच,
तुझी काळजी रात्रभर सतावत राहते उगीच.

तू का इतक्या लवकर सोडून गेलीस गाव माझं,
'आईविना पोर'असं घेतात लोक नाव माझं.

वरवरच्या पदार्थाची मला चवंच लागत नाही,
काय करू, तुझ्या दुधाविना माझी भूकच भागत नाही.

पोरकेपणाचा माझ्याभोवती का ठेऊन गेलीस जाळ,
का खरंच इतकी कच्ची होती तुझ्या माझ्यातली नाळ.

तिथं कुणी आहे का तुझ्याशी बोलायला भरपूर,
उगाच रडत राहू नकोस दाबून स्वतःचा ऊर.

बघं आता आई मी रडत नाही पडलो तरी,
मला ठाऊक आहे तू गेली आहेस देवा घरी.

भूक लागली तरी बिलकुल मी रडत नाही,
कारण मी हसल्याशिवाय तुला चैन पडत नाही.

पण रोज रात्र झाली की तुझ्या आठवणींचा थवा येतो,
अंथरुणात लपून, पुसून डोळे मी गप्प झोपी जातो.

बघं तुझं बाळ किती समजूतदार झालं आहे,
आणि वय कळण्याआधी वेडं वयात आलं आहे.

अजिबात म्हणजे अजिबात त्रास देत नाही पप्पाला,
तुझी काळजी तेवढी मात्र घ्यायला सांग देवबाप्पाला.

आणि सांग की हे शहाणं बाळही आहे जरा हट्टी,
जर का काही झालं तुला तर घेईन म्हणावं कट्टी.

मी आता थकलोय तुला ढगांमध्ये पाहून,
ये आता भेटायला नजर तिथली चुकवून.

जमलं जर का सुट्टी घ्यायला तर ये निघून अशीच,
पोट भरतं गं रोज पण मायेची भूक अजून तशीच... तुझाच लाडका. 
-अनामिक 

Monday, March 19, 2012

लग्न म्हणजे काय असतं?

लग्न लग्न म्हणजे काय असतं?


लग्न लग्न म्हणजे काय असतं?

त्याच्या मनातल्या विचारांचं तिच्या चेहऱ्यावर प्रतिबिंब असतं
तिच्या प्रश्‍नाआधी त्याचं उत्तर तयार असतं.
लग्न लग्न म्हणजे काय असतं?
त्याला लागताच ठसका तिच्या डोळ्यांत पाणी तरळतं
तिला लागताच ठेच त्याचं मन कळवळतं.
... लग्न लग्न म्हणजे काय असतं?
तिने चहा केला तर त्याला सरबत हवं असतं
त्याने गजरा आणला की नेमकं तिला फूल हवं असतं.
लग्न लग्न म्हणजे काय असतं?
त्याच्या बेफिकिरीला तिच्या जाणिवांचं कोंदण असतं
तिच्या खर्चाला त्याच्या खिशाचं आंदण असतं.
लग्न लग्न म्हणजे काय असतं?
त्याच्या चुकांना तिच्या पदराचं पांघरुण असतं
तिच्या दुःखाला त्याच्या खांद्याचं अंथरुण असतं.
लग्न लग्न म्हणजे काय असतं?
कधी समझोता तर कधी भांडण असतं
तो चिडला तरी तिनं शांत राहायचं असतं
कपातल्या वादळाला चहाबरोबर संपवायचं असतं.
लग्न लग्न म्हणजे काय असतं?
कधी दोन मनांचं मीलन असतं
तर कधी दोन जिवांचं भांडण असतं
एकानं विस्कटलं तरी दुसऱ्यानं आवरायचं असतं
संकटाच्या वादळाला दारातच थोपवायचं असतं.
लग्न लग्न म्हणजे काय असतं?
प्रेमाचं ते बंधन असतं
घराचं ते घरपण असतं
विधात्यानं साकारलेलं ते एक सुंदर स्वप्न असतं!
-अनामिक

Thursday, March 15, 2012

माझी शाळा

....माझी शाळा.....
शाळेचे ते दिवस आठवले की ...
उगीचच मोठं झाल्यासारखं वाटतं....
Highway जवळ
ची ती शाळा पाहून ,
पुन्हा शाळेत जावसं वाटतं....
... शाळा आमची छान होती ...
Last bench वर आमची team
होती ....
Cricket च्या वेळी ground वर
... cheating व्हायची ...
आणि मधल्या सुट्टीत कॅन्टीन
मधल्या वडा-पाव साठी ....
साला नेहमीच line असायची ...
जन-गण-मन ला कधी कधी ..
शाळे बाहेर सुद्धा उभे रहायचो ...
प्रतिज्ञेच्या वेळी हातालाटेकू
देऊनही ....
प्रतिज्ञा म्हणायचो ...
प्रार्थनेच्या वेळी मात्र....
सगळ्यांसारखे ...
नुसतेच ओठ हालवायचो ....
पावसाळ्यात शाळेत जाताना ,
छत्री दप्तरात ठेऊन .... मुद्दामचभिजत
जायचं ...
पुस्तक भिजू नये म्हणून ....
त्याना पिशव्यांमध्ये ठेवायचं....
शाळेतून येता येता ... एखाद्या डबक्यात
उडी मारून ...
उगीचच सगळ्यांच्या अंगावर
पाणी उडवायचं ....
Black -board वर
बोलणार्या मुलांमध्ये ....
Monitor नेहमीच आमचं नाव
लिहायचा ...
नेहमीच्याच incomplete गृपाठामुळे ...
हातावर duster चा व्रण असायचा....
प्रयेत्येक Off -period ला P.T.
साठी ....
आमचा आरडाओरडा असायचा ...
शाळेतून घरी येताना शाळेबाहेरचा....
तो बर्फाचा गोळा संपवायचा....
मुलीं बरोबर कितीही बोललो तरीही....
कधी कोणी link नाही लावायचं...
प्रत्येक महिन्यातून एकदातरी ...
डोक्यावरचे केस कापायचो ...
आणि आज-काल सारख्या प्रत्येक
वाक्यात ....
शिव्या सूद्धा नाही द्यायचो ...
इतिहासात वाटतं ....
होता शाहिस्तेखान ...
नागरिक शास्त्रात पंतप्रधान ....
गणित... भुमितीत होतं ... पायथागोरस च
प्रमेय ...
भूगोलात वाहायचे वारे .... नैऋत्य...
मॉन्सून ...
का कुठलेतरी ... वायव्य....
हिंदीतली आठवते
ती "चिंटी कि आत्मकथा"
English मधल्या grammar नेच
झाली होती आमची व्यथा ...
शाळेतल्या gathering चा dance...
बसल्या बसल्या झोपान्यासाठीचा...
तो मराठी चा तास ....
दरवर्षी नवीन भेटायचे ....
Uniforms
आणि वह्या पुस्तकांचा set.....
पण नवीन दप्तरासाठी नेहमीच
करावा लागायचा wait ....
शाळा म्हटली कि अजूनही आठवतात....
desk वर pen ने त्या "pen fights"
खेळणं ....
exams मधल्या ...
रिकाम्या जागा भरणं ... आणि जोड्या
जुळवणं ...
चिखलातल्या त्या football
च्या matches ...
कबड्डीत ... पडून धडपडून ....
हातापायांवर आलेले scraches ...
खरच कंटाळा आलाय या मोठेपणाचा....
मला पुन्हा लहान व्हायचं ....
हसायचं .... खेळायचं ....
मला पुन्हा शाळेत जायचं ..

Wednesday, March 14, 2012

माझ तुझ्या वर प्रेम आहे तुला कधी ते कळेल का?

वारयाची येणारी प्रत्येक झुळूक
तुझ्या सुगंधाने दरवळते
मन माझे मग होई दिवाने
तुझ्य...ा भेटीसाठी आतुरते....
तुझ्या आठवणींच्या सोबतीनेच
माझा काव्य प्रवास सुरु होतो ..
माझ्याही नकळत फक्त तुझ्यासाठी
मी कवितांच्या गावी जातो ...
तू सोबत नसतानाच नेमक्या
तुझ्या आठवणी स्मरू लागतात
होठ मुके मुके होतात
आणि शब्द कविता करू लागतात ...
आयुष्याच्या या वळणावरती
मला तुझी साथ मिळेल का
माझ तुझ्या वर प्रेम आहे
तुला कधी ते कळेल का????
-अनामिक

मराठी हास्यकट्टा 41

एक कर्मचारी आपला बॉस पगार
वाढवत नसल्याने खूपच
वैतागला होता.
.
.
... .
.
वेगवेगळ्या युक्त्या वापरुन
पहिल्या, पण काहीच उपयोग
झाला नाही.
... .
.
.
.
शेवटी तो बॉसला म्हणाला, "हे पहा साहेब, आता जर तुम्ही माझा पगार वाढवला नाहीत तर मी ऑफिसातल्या सगळ्या लोकांना सांगीन की, तुम्ही माझा पगार वाढवलात म्हणून."

********************
हाईट ऑफ फेसबुक addiction :

मुलाचे स्टेटस :
इन लेक्चर..
~~~

लेक्चरर त्यावर कॉमेंट मारतो :
गेट आउट ऑफ द क्लास

~~~

प्रिन्सिपल : लाईक्स द कॉमेंट


********************
चित्रगुप्त यमाला : महाराज मी असे सॉफ्टवेर बनवले आहे की धरती वर एकदा पाप झाले की स्वर्ग मधे एक धमाका होइल .
एक दिवस स्वर्गा मधे सगल्या ठिकाणी जोराचे धमाके होत

यम : हे काय चालू आहे चित्रगुप्त ?
चित्रगुप्त : महाराज बहुतेक 10 वीच्या परीक्षा सुरु झाल्या आहेत वाटत

********************
झंप्याची बायको - कुठे आहेस रे?

झंप्या - अगं तुला त्या ज्वेलर चं दुकान आठवतं?
ज्या दुकानातला एक डायमंड नेकलेस तुला आवडला होता आणि मी बोललो होतो कि एक दिवस तुला हा हार नक्की घेऊन देईन..

... झंप्याची बायको (अफाट खुश होऊन) - हो हो जान !! आठवतं ना...

झंप्या - बस त्या दुकानासमोर सामोसे खातोय..येतो १० मिनिटात...:P
********************

संध्याकाळी मुलीला बॉयफ्रेंड सोबत फिरायची लहर येते....
मुलगी :- आई खूप डिप्रेस वाटतंय... मी फिरून येऊ का? मला मोकळ्या हवेची गरज
आहे सध्या.....
..
... .
.
आई :- जा तू, पण तुझ्या मोकळ्या हवेला सांग 9 वाजता घरी सोडायला.....
.
.
( मुलगी Shocks... आई Rockks )
********************

Tuesday, March 13, 2012

मुंबई

मुंबई मुंबई मुंबई

मुंबई मुंबई मुंबई तिथे आहे तरी काय
८ रूपयाला वडापाव आणि ...१० रु ला चाय
आला पाहुना घरी तर आखडून बसायच पाय
आणायची ९० रु किलोची चिकन सांगायच बोकडाच मिळतच नाय
अहो पगार कमी सांगुन इज्जत गमवायची नाय
मुंबई मुंबई मुंबई तिथे आहे तरी काय ………..

सकाली सकाली ९ वाजता उठायच
बिना तोंड धुता खिडकित यायच
शेजारच्या पोरीला शाळेत जाताना
हळूच म्हणायच हाय
तीने रागात पाहिल तर
म्हनायच सुंदर माझी ताय
मनातल्या मनात एक शिवी घालून बोलायच रोंग़ नंबर लागला की काय
अहो मुंबई मुंबई मुंबई तित आहे तरी काय

रिक्षाची भीड़ , गल्ली बोलातल रस्त
बाइक वाल्यांची किर किर
फेरीवाल्यांची दादागिरी
सड्लेली कोथिम्बिर
कच्च कुच्च वडापाव
आणि लघु शंका असलेली पानी पूरी खाऊन
पर प्रान्तियानाच म्हनाय्च भाय
अहो मुंबई मुंबई मुंबई तिथे आहे तरी काय

पान्या साठी पलायच , ग्याससाठी रांगा
कामाला जान्या अगोदरच
फैक्ट्री चा वाजतो भोंगा
धावत धावत टाकाव्या लागतात
ट्रेन मधे ढेंगा
ट्रेन मधल्या गर्दित
आपण असतो आत मधे
आणि बाहेरच लटकतात पाय
दादा मुंबई मुंबई मुंबई म्हणजे आहे तरी काय

काही ही असुद्यात
पण करोडो कुटुम्बाची पोशिंदा ती
तीच आमची ताय आणि तीच आमची माय
आमच्या मुंबई चा आम्हाला आभिमान हाय
आहो मुंबई मुंबई मुंबई म्हणजे आहे तरी काय
गरिबाच पोट आणि दुधावरली साय...
-अनामिक

Sunday, March 11, 2012

मुलीचें जिवन हे असंच असतं

मुलीचें जिवन हे असंच असतं


 हि कविता खास मुलींनसाठी.. .............

मुलीचें जिवन हे असंच असतं,
तुझं आणि तिच...ं सारखचं असतं..
ज्या कुटुंबात वाढुन मोठे व्हायचं असतं,
त्याचं कुटुंबाला सोडून जायचं असतं..

ज्या आईचे बोट धरून चालण शिकायचं असतं,
त्याचं बोटाने कुंकू लावून निघायचं असतं..
ज्या वडिलांच्या खांद्यावर खेळून मोठ व्हायचं असतं,
त्याचं खांद्यावर डोकं ठेवून रडायचं असतं..

ज्या बहीण भावाला भांडूंण रड्वायचं असतं,
त्यांनाचं सोडून जाताना रडायचं ही असतं..
मुलीचें जिवन हे असंच असतं..
-अनामिक

Saturday, March 10, 2012

आयुष्य


किती क्षणाचं आयुष्य असतं.
आज असतं तर उद्या नसतं.

म्हणूनच ते हसत हसत जगायचं असतं.
कारण इथं कुणी कुणाच नसतं.

जाणारे दिवस जात असतात
येणारे दिवस येतच असतात.

जाणा-यांना जपायचं असतं
येणा-यांना घडवायचं असत
आणि जीवनाच गणित सोडवायचं असतं...!
-अनामिक 

Thursday, March 8, 2012

वाट जरी ओळखीची, वळणं वाकडी रस्त्याची


वाट जरी ओळखीची, वळणं वाकडी रस्त्याची..
ओळख आपली जुनी, शाळेतल्या एका वर्गातली..

शब्द जरी नाही मिळाले, भावना तुझ्या मांडयाचीस..

नयनांची भाषा ती, किती छान सांगायचीस..

मायना नसला तरी, शब्द रचना करायचीस..
भिजलेल्या नयनांनी भावना मात्र सांडायचीस..

लाटानविना सागर म्हणजे, भक्ती वाचून देव..
शब्द तुझे ओठातले, भावनांना आलेले पेव..

तर्कांनी वेढलेले जग, वसलेले मनी तुझ्या..
मूर्ती तुझी सोज्वळ, वसलेली मनी माझ्या..

विस्तावासारखे विचार, मनी आग, मग धग काय..?
किती करशील तर्क, मग पाहिलेल्या स्वप्नांना अर्थ काय..??

असतो गुंतत सोडवताना, किती मारल्यास गाठी..
साप आला आडवा, तरीही मोडते ती काठी..

कितीही आणि कशाही का असतात अपेक्षा..
मनची कुठलीही आशा तुझं वाचून होते निराशा..

म्हणाली असतीस चुकले, तरी असते माझे भागले..
मनात मावणार नाही इतके, इतके प्रेम मी असते दिले..

आहे न प्रीत मग, अहम पणा बाळगू नकोस..
माझं असलं मन, असे पटकन तोडू नकोस..

प्रत्येक वेळी नाही फिरत देहा भोवती दृष्टी..
कधी कधी असतो कुणी कुणासाठी कष्टी..

सख्या माझ्या, ऐकण्या शब्द आसुसलेले माझे कान..
प्रीतीचे अंगण दारी तुझ्या, ऐकण्या शब्द ओतलेले प्राण..

जिंकशील किंवा हरशील, आशा बाळगू नको..
कधी उदार होवून बघ, बचतीची तमा बाळगू नको..
-मयूर आपटे

Wednesday, March 7, 2012

चारोळ्या



आयुष्यात खुप काही हव असत
हव तेच मिळत नसत
हव तेच मिळालं तरी कमी असत
कारण चान्दन्यानी भरून सुद्धा
आकाश नेहमी रिकामच असत.

---------------
आकाशाला गवसणी घालणर्या गरुडाला
पाण्याच्या एका थेंबा साठी खाली यावे लागते
खाली येणे म्हणजे त्याची हार नसते
तर ती एका उंच भरारीची सुरुवात असते.....!!!
---------------
नजरेत नजर मिसळून बघ
सख्या शब्दांची तुला खाण दिसेल.
एक-एक शब्द उघडून बघ
इंद्रधनूची कमान हसेल .
 ---------------
चालणारे दोन पाय किती विसंगत असतात...
. एक पुढे नि एक पाय मागे..
पुढच्याला गर्व नसतो....
मागच्याला अभिमान नसतो...
कारण त्याला माहित असत.....
क्षणात हे बदलणार असत...
याचंच नाव जीवन असत .......

--------------
आपल्या दुःखाचे प्रदर्शन करू नका, दुसऱ्यासाठी जगा.
दुसऱ्यासाठी जगल्यावर आपली दुःखं संपून जातील.
यासाठी आपल्या काळजातील "आई' जपून ठेवा
* सिंधुताई सपकाळ *
--------------
लिहता लिहता जपावे ते अक्षर मनातले
रडता रडता लपवावे ते पाणी डोळ्यातले
बोलता बोलता गूंफावे ते शब्द ओठातले
हसता हसता विसरावे ते दु:ख जीवनातले
--------------
एक तरी नात असाव, मनापासून मनाला पटणार,
मैत्रीच्या पलिकडे, प्रेमाच्या अलीकडे,
रुनानुबंध जपणार....!!!

Tuesday, March 6, 2012

जीवन यालाच म्हणायच असत


कधी कधी जीवनात इतक
बेधुंद व्हावं लागतं,
दु:खाचे काटे
टोचतानाही खळखळून हसाव
लागत, जीवन यालाच
म्हणायच असत.
दुःख असूनही दाखवायच नसत,
पाण्याने  भरलेल्या डोळ्यांना पुसत,
आणखी हसायच असत.

Monday, March 5, 2012

श्वास माझे तुझ्यासाठी काही काळ थाबले होते


श्वास माझे तुझ्यासाठी काही काळ थाबले  होते
जीव माझा जात होता,पण प्राण
काही अडले होते
शेवटच्या क्षणी सुद्धा श्वास काही निघत नव्हता
तुला एकदा बघण्यासाठी जीवही काही ठरत नव्हता
शरीराची हि यात्रा आता संपत  आली होती
काही क्षणात याची होणार
माती याची तयारी झाली होती
-अनामिक

Sunday, March 4, 2012

मी न शब्दात माझ्या


मी न शब्दात माझ्या
मी न बोलात माझ्या
म्हणती श्वास ज्यास
तोही न कह्यात माझ्या !

ग्रीष्मातल्या ऊनासाठी
क्षण ओले मी वेचिलेले
कोरडे का जाहले सारे
ओंजळ-स्पर्शाने माझ्या !

... अनुकूल न पडले फासे
पटावरती आयुष्याच्या
जिंकूनही "तो एक डाव"
जिंकण्यात का हार माझ्या !

छबी हसरी दावूनी दु:खा
फसविते मी रोज तयांना
वाट थोपविल्या अश्रूंची
जाते या मनातून माझ्या !

सोहळे माझ्या सुखांचे
सजले होते कधीकाळी
मोसम तो मी जगलेला
आज ना आठवांत माझ्या !
-अनामिक 

Saturday, March 3, 2012

माझे प्रेम असंच आहे


माझे प्रेम असंच आहे
सागरासाठी धावणाऱ्या सरीतेसम
एका थेंबासाठी आसक्त चातकासम
दुधावरल्या घट्ट मुलायम सायेसम...

माझे प्रेम असंच आहे
किनाऱ्यास भेटण्या आतुर लाटेसम
धरतीस आलिंगन देणाऱ्या धारेसम
श्रावणात नाचऱ्या मोर पिसाऱ्यासम...
माझे प्रेम असंच आहे
अक्षरांना शोभा देणाऱ्या ओळीसम
गीतास मधुर करणाऱ्या सुरांसम
पावसातल्या भिजरया आठवणीसम ..
देव पेडणेकर (०१/०३/२०१२-१3.५०)

Friday, March 2, 2012

आनंदाचे गीत स्फ़ुरावे सरणावरती जाता जाता

खंत नसावी, ताण नसावा, श्वासांवरती, जाता जाता
आनंदाचे गीत स्फ़ुरावे सरणावरती जाता जाता

धगधगणारी आग शमावी दाह नुरावा शीतलतेने
त्या राखेतुन बाग फ़ुलावी, दरवळ भवती, जाता जाता

जे असते ते भोगुन घ्यावे, सोडुन द्यावे, विसरुन जावे
अर्पण सारे येथे ईथले, ओंजळ झरती, जाता जाता

प्राणपणाने प्राणार्पण हो, जीवनधारा ही सरताना
... व्याकुळ व्हावे अंबर सारे, व्याकुळ धरती, जाता जाता

"त्या" वाटेच्या ह्या वळणावर आज नव्याची नीव धरावी
ब्रम्हांडातुन शून्य उरावे? सागर भरती, जाता जाता

सुरुचि नाईक
८/०२/१२

Tuesday, February 28, 2012

मराठी चारोळ्या



नात्यामध्ये गुंतायचा नसतं,,
नात्याला आपण गुंफायचा असतं..!!
होवून कोळी जाळ आपणच विणायचं असतं,,
कोळ्या सारखाच मात्र मुक्त फिरायचं असतं..!!

......................................

झरे आणि डोळे यांना वाहने फक्त माहित असते
फरक एवढाच कि ,
झरे वाहतात तळ्याच्या साठवणीत
आणि डोळे ......
कुणाच्या तरी"आठवणीत"
.....................................

जीवनाच्या वाटेवर
कऴयाँचे बंध फुटून जातात.
वाहून जाते सहवासाचे पाणी.
तरीही मैत्रीचा अंकुर तग धरुन राहतो
कारन भीजत राहतात त्या "आठवनी"...!

.............................................

जे जुडते ते नाते जी जडते ती सवय
जी लागते ती ओढ जे वाढते ते प्रेम
जो संपतो तो सहवास
आणि ज्या निरंतर राहतात त्या "आठवनी"...!!